Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/8636 K.2015/650
Özet: Uyuşmazlık, davacının 466 sayılı Kanun kapsamında maddi ve manevi tazminat talebinin kısmen kabul edilip 5 TL maddi, 20 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesiyle ilgilidir. Mahkeme, bu kararın hatalarını düzelterek, yasal faizi, maktu vekalet ücretini ve yargılama giderlerini belirleyerek kararı onaylamıştır.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 5 TL maddi ve 20 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne dair hükmün davacı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği ve davacı vekilinin taleplerinin reddedilen kısmı nazara alındığında davalı Hazine vekilinin buna bağlı olarak hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve bu kapsamda hükmün davalı Hazine vekili yönünden de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında, ''suç tarihi'' ibaresine ve ''dava'' yerine ''suç'' ibaresine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Dava dilekçesinde açıkça tarih belirtilmeden faiz talebinde bulunulmuş olması karşısında, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, karar başlığında suç tarihi olarak belirtildiği de dikkate alındığında ''suç tarihinden itibaren'' ibaresinin kullanılması suretiyle gözaltı tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
2- Davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacı lehine kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hem maktu hem de nisbi vekalet ücretine hükmolunması,
3- Yargılama giderleri konusunda herhangi bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının çıkarılarak yerine hükmün 1. fıkrası olarak ''davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 5 TL maddi, 20 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 08.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine'' ibaresinin yazılması, hükmün 2. fıkrasının çıkarılarak yerine hükmün 2. fıkrası olarak ''Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 1.100 TL maktu vekalet ücretinin davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması ve “Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmasına” ibaresinin hükme 3. fıkra olarak eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
Hüküm: 5 TL maddi ve 20 TL manevi tazminatın davalıdan alınarak davacıya verilmesine
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne dair hükmün davacı vekili tarafından süresinde temyiz edildiği ve davacı vekilinin taleplerinin reddedilen kısmı nazara alındığında davalı Hazine vekilinin buna bağlı olarak hükmü temyiz etme hakkının bulunduğu ve bu kapsamda hükmün davalı Hazine vekili yönünden de temyizi kabil olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Gerekçeli karar başlığında, ''suç tarihi'' ibaresine ve ''dava'' yerine ''suç'' ibaresine yer verilmiş olması mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım yanlışlığı olarak kabul edilmiştir
Bozma ilamına uyularak yapılan incelemeye, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre davacı vekilinin tüm, davalı vekilinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Dava dilekçesinde açıkça tarih belirtilmeden faiz talebinde bulunulmuş olması karşısında, kabul edilen maddi ve manevi tazminat miktarlarına dava tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, karar başlığında suç tarihi olarak belirtildiği de dikkate alındığında ''suç tarihinden itibaren'' ibaresinin kullanılması suretiyle gözaltı tarihinden itibaren yasal faize hükmedilmesi,
2- Davanın kısmen kabul edilmesi karşısında davacı lehine kararın verildiği tarihte yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesi gereğince 1.100 TL maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, hem maktu hem de nisbi vekalet ücretine hükmolunması,
3- Yargılama giderleri konusunda herhangi bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, davalı vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 1. fıkrasının çıkarılarak yerine hükmün 1. fıkrası olarak ''davacının maddi ve manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile 5 TL maddi, 20 TL manevi tazminatın dava tarihi olan 08.10.2001 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalıdan alınarak davacıya verilmesine, davacının fazlaya ilişkin taleplerinin reddine'' ibaresinin yazılması, hükmün 2. fıkrasının çıkarılarak yerine hükmün 2. fıkrası olarak ''Avukatlık Asgari Ücreti Tarifesine göre karar tarihinde geçerli olan 1.100 TL maktu vekalet ücretinin davalı hazineden alınarak davacıya verilmesine” ibaresinin yazılması ve “Yapılan yargılama giderlerinin hazine üzerine bırakılmasına” ibaresinin hükme 3. fıkra olarak eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 19.01.2015 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.