Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3264 K.2014/16725
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, davacının kasten öldürme suçundan beraat ve cürüm işleyenleri saklama suçlarından düşen cezai sorumluluğu nedeniyle, konuyla ilgili 466 sayılı Kanun çerçevesinde 591,89 TL maddi ve 1.500 TL manevi tazminatı davalı Hazineden alarak davacıya vermek kararını onaylayarak kısmen kabul etti.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi Dava: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat Hüküm: Davanın kısmen kabulü ile 591,89 TL maddi, 1.500 TL manevi tazminatın davalı Hazineden alınarak davacıya verilmesine Davacının tazminat talebinin kısmen kabulüne ilişkin hüküm, davalı vekili ve davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü: Tazminat talebinin dayanağı olan Van
2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/5 esas, 2011/28 karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında yapılan yargılama sonunda, kasten öldürme suçundan beraat, cürüm işleyenleri saklama ve cürüm delillerini yok etme suçundan ise, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 25.05.2011 tarihinde kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, tutuklama tarihinde yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre, davacının tutuklu kaldığı ve yapılan yargılama sonucu beraatle sonuçlanan kasten öldürme suçu yönünden tazminat isteme koşullarının oluştuğu ve mahkemece yapılan inceleme sonucu davacı lehine tazminata hükmedilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
2. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/5 esas, 2011/28 karar sayılı ceza dava dosyasında davacı hakkında yapılan yargılama sonunda, kasten öldürme suçundan beraat, cürüm işleyenleri saklama ve cürüm delillerini yok etme suçundan ise, 765 sayılı TCK'nın 102/4 ve 104/2 maddelerine göre zamanaşımı süresinin dolduğu gerekçesi ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu'nun 223/8. maddesi gereğince kamu davasının düşmesine karar verildiği ve hükmün temyiz edilmeksizin 25.05.2011 tarihinde kesinleşmiş olduğunun anlaşılması karşısında, tutuklama tarihinde yürürlükte bulunan 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanun hükümlerine göre, davacının tutuklu kaldığı ve yapılan yargılama sonucu beraatle sonuçlanan kasten öldürme suçu yönünden tazminat isteme koşullarının oluştuğu ve mahkemece yapılan inceleme sonucu davacı lehine tazminata hükmedilmiş olmasında isabetsizlik bulunmadığından, tebliğnamedeki bozma düşüncesine iştirak edilmemiştir. Yapılan incelemeye, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, davalı ve davacı vekillerinin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme aykırı olarak ONANMASINA, 07.07.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.