Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/3133 K.2014/16330
Özet: Davanın açılışında yargılanan kişinin tutuklu olduğu ve beraat ettiği gerekçesiyle, 466 sayılı Kanun kapsamındaki maddi‑manevi tazminat talebinde yeterli belgeleri sunmadığı için Ağır Ceza Mahkemesi, 5271 sayılı Kanun 142/4. maddesine göre dilekçenin reddine karar vererek 02.07.2014'te oy birliğiyle Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na itiraz dilekçesinin gönderilmesini emredmiştir.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
DAVA: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
HÜKÜM: Dava dilekçesinin reddi Davacının 03.02.2012 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek, 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın, mahkemece zararın niteliğinin ve miktarının belirlenmesine esas olacak belgeleri ibraz etmediğinden davanın reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, 5271 sayılı Kanunun 142/4. maddesi gereğince verilen dilekçenin reddine ilişkin kararın temyiz kabiliyeti bulunmayıp itiraza tabi olduğu, CMK'nın 264/1. maddesinde kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolu veya merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından itiraz dilekçesi mahiyetinde görülen temyiz dilekçesinin, itiraz merciince karara bağlanması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
DAVA: 466 sayılı Kanun gereğince tazminat
HÜKÜM: Dava dilekçesinin reddi Davacının 03.02.2012 tarihli dilekçesi ile bir suç soruşturması nedeniyle tutuklu kaldığını, yapılan yargılama sonunda üzerine atılı suçtan beraatine hükmedildiğini belirterek, 466 sayılı Kanun gereğince maddi ve manevi tazminat istemine ilişkin açılan davanın, mahkemece zararın niteliğinin ve miktarının belirlenmesine esas olacak belgeleri ibraz etmediğinden davanın reddine ilişkin hüküm, davalı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü, 5271 sayılı Kanunun 142/4. maddesi gereğince verilen dilekçenin reddine ilişkin kararın temyiz kabiliyeti bulunmayıp itiraza tabi olduğu, CMK'nın 264/1. maddesinde kabul edilebilir bir başvuruda kanun yolu veya merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın haklarını ortadan kaldırmayacağından itiraz dilekçesi mahiyetinde görülen temyiz dilekçesinin, itiraz merciince karara bağlanması için dosyanın mahalline gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığı'na TEVDİİNE, 02.07.2014 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.