Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/1920 K.2014/24402
1 kez atıf aldı Sonraki kararlarda bu karara yapılan atıflar
Özet: (1) Sanığın sahip olduğu kamyonun bakım ve yükleme kurallarını ihlal ederek, vites bozulması sonucu yol dışına çıkıp kayalara çarptığı olayda taksirle öldürme suçundan hüküm giydiği; (2) Mahkeme, sanığın kusurunu kabul ederek TCK 85/1, 62 ve 53 maddeleri uyarınca dört yıl temel hapis cezası verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirkete ait 1999 model, ruhsatına göre; 14 tona kadar yük taşıyabilecek, trafik sigortası bulunmayan ve fenni muayenesi 03.09.2008 tarihinde dolmuş olan 20 ton mıcır yüklü kamyonun şoförü olup, sanığın beyanına göre 2 gün önce işe giren ...’ün, olay günü saat 13:00 sıralarında tek yönlü, çift şeritli, 7 m. genişliğindeki, %2 eğimli yolda rampa aşağı seyrettiği bir sırada, tanık ...’nün beyanına göre; vites küçültmeye çalışıp, vitesin boşa geçmesi, frenin tutmaması sebebiyle yolun soluna yönelip, karşı şeridi de aşarak, 280 m. ilerdeki yol dışında bulunan kayalara ve ağaca frensiz vaziyette çarpması sonucu öldüğü, şikayetçi olmayan ...’nün yaralandığı olayda; sanığın kendisine ait kamyonun periodik kontrol ve bakımlarını, trafik fenni muayenesini yaptırmamak, istiap haddinden fazla yük yükleterek aracın trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, aracın bakım ve onarımını işin uzmanı kişi ve kuruluşlara yaptırmamak suretiyle asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde ve sanık hakkında 4 yıl temel hapis cezası belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, ceza miktarına ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (6.) bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ve mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın sahibi ve yetkilisi olduğu şirkete ait 1999 model, ruhsatına göre; 14 tona kadar yük taşıyabilecek, trafik sigortası bulunmayan ve fenni muayenesi 03.09.2008 tarihinde dolmuş olan 20 ton mıcır yüklü kamyonun şoförü olup, sanığın beyanına göre 2 gün önce işe giren ...’ün, olay günü saat 13:00 sıralarında tek yönlü, çift şeritli, 7 m. genişliğindeki, %2 eğimli yolda rampa aşağı seyrettiği bir sırada, tanık ...’nün beyanına göre; vites küçültmeye çalışıp, vitesin boşa geçmesi, frenin tutmaması sebebiyle yolun soluna yönelip, karşı şeridi de aşarak, 280 m. ilerdeki yol dışında bulunan kayalara ve ağaca frensiz vaziyette çarpması sonucu öldüğü, şikayetçi olmayan ...’nün yaralandığı olayda; sanığın kendisine ait kamyonun periodik kontrol ve bakımlarını, trafik fenni muayenesini yaptırmamak, istiap haddinden fazla yük yükleterek aracın trafik güvenliğini tehlikeye sokmak, aracın bakım ve onarımını işin uzmanı kişi ve kuruluşlara yaptırmamak suretiyle asli kusurlu olduğunun tespit ve kabul edilmesinde ve sanık hakkında 4 yıl temel hapis cezası belirlenmesinde bir isabetsizlik görülmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın, kusura, ceza miktarına ve TCK'nın 50. maddesinin uygulanması gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Taksirli suçlarda TCK’nın 53/1. maddesinde yazılı hak yoksunluklarına hükmedilmeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususta, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının (6.) bendinin hükümden çıkartılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02/12/2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.