Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2014/12222 K.2015/5070
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 12. Ceza Dairesi, taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetini kabul ederek, katılan 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK kapsamında temyiz isteğini reddetti ve 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle hüküm onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 2013/520 – 19986 sayılı 12.09.2013 tarihli ve 2013/30317-2014/3479 sayılı 13.02.2014 tarihli kararları ile hükmü katılanlar ... ve ... adlarına da temyiz eden Av ...'in vekaletnamesi bulunmadığı anlaşılmakla, bu katılanlar yönünden hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... ve ... vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
Katılan ... vekili ile sanık müdafiinin temyizlerine yönelik olarak yapılan incelemede;
13.02.2009 tarihli keşif zaptının birinci ve ikinci sayfası katip tarafından imzalanmamış ise de hakim tarafından imzalanmış olması ve sahteliği konusunda bir iddia ileri sürülmemesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin oluşa, eksik inceleme ile karar verildiğine, asgari hadden ceza tayini gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, ceza miktarının az olduğu, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 63, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ile katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Dairemizin 2013/520 – 19986 sayılı 12.09.2013 tarihli ve 2013/30317-2014/3479 sayılı 13.02.2014 tarihli kararları ile hükmü katılanlar ... ve ... adlarına da temyiz eden Av ...'in vekaletnamesi bulunmadığı anlaşılmakla, bu katılanlar yönünden hükmü temyize hak ve yetkisi bulunmadığından, ... ve ... vekilinin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca temyiz isteminin REDDİNE,
Katılan ... vekili ile sanık müdafiinin temyizlerine yönelik olarak yapılan incelemede;
13.02.2009 tarihli keşif zaptının birinci ve ikinci sayfası katip tarafından imzalanmamış ise de hakim tarafından imzalanmış olması ve sahteliği konusunda bir iddia ileri sürülmemesi karşısında bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin oluşa, eksik inceleme ile karar verildiğine, asgari hadden ceza tayini gerektiğine, katılan vekilinin ise bilinçli taksir hükümlerinin uygulanması, ceza miktarının az olduğu, takdiri indirim nedenlerinin uygulanmaması gerektiğine ilişkin temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25/03/2015 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.