Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/7983 K.2014/4899
Özet: Uyuşmazlık, taksirle öldürme ve taksirle yaralama suçlarından dolayı sanıkların beraat ve mahkumiyet kararıyla ilgili temyiz taleplerini içeriyordu; Mahkeme, sanıkların beraat kararını onaylarken, mahkumiyet kararındaki usul hatalarını düzelterek hükmün bozulmasını ve vekalet ücretine ilişkin bölümü kaldırarak kararın yeniden düzenlenmesini kabul etti.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi Suç: Taksirle öldürme Hüküm: Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat Sanık ... hakkında TCK'nın 85/1, 62/1, 50/4, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkumiyet Taksirle yaralama suçundan katılan sanık ...'nin mahkumiyetine, sanık ...'ın ise beraatine ilişkin hükümler, katılan sanık ... müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:1- Sanık ... hakkındaki hükme yönelik temyiz incelemesinde; Yapılan yargılama sonunda suç açısından failin taksirinin bulunmadığı gerekçeleri gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan katılan sanık ... müdafinin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddiyle beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 2- Sanık ... müdafinin mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesine gelince; Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme ve araştırma ile hüküm verildiğine, kusura ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak; Sanık hakkında hükmedilen 2 yıl 6 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında TCK'nın 50/1-a maddesi ile adli para cezasının miktarının belirlenmesinde TCK'nın 52. maddesinin 2. fıkrasının gösterilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması ve kendilerini vekil ile temsil ettiren katılan ... ve çocuklarının 19.03.2010 tarihli celsede vekilleri aracılığıyla şikayetten vazgeçtikleri anlaşılmakla, katılan sıfatı kalmayan müştekiler yönünden sanığa vekalet ücreti yükletilmesi, Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hükmün 4. paragrafına “TCK'nın 50/1-a '' ibaresinin eklenmesi ve hükmün 5. paragrafında yer alan ''TCK'nın 52. maddesi'' ibaresinin ''TCK'nın 52/2. maddesi'' ile değiştirilmesi ve hükümden vekalet ücretine ilişkin bölümün çıkarılması suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.02.2014 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.