Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28587 K.2014/23909
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın taksirle yaralama suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu; (2) Mahkeme, temyiz itirazlarını kabul ederek kararın bozulmasına ve yeni bir hüküm verilmesine karar verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece her ne kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın hüküm tesis edilmiş ise de, dosya içerisinde katılanların zararlarının giderildiğine dair bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Olay günü, saat 00:05 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki çekici ve arkasına takılı dorse ile meskun mahal dışında, Ceyhan-Adana otoban yolunda seyir halindeyken, yolun emniyet şeridine sağa manevrayla giriş yapıp, emniyet şeridinde belmekte olan, katılan ... yönetimindeki kamyonete çarpması sonucu, katılan ...'in, yaşamsal fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı ve yüzdeki yaralanması nedeniyle sabit eser kalacak şekilde, katılan ...'in ise basit tıbbi müdahaleyle giderilecek şekilde yaralandığı olayda; sanık her ne kadar tam kusurlu ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2- TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 50/1-a maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3-Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 53/1, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece her ne kadar, hükmün açıklanmasının geri bırakılmasının uygulanıp uygulanmayacağı tartışılmaksızın hüküm tesis edilmiş ise de, dosya içerisinde katılanların zararlarının giderildiğine dair bir delil bulunmadığı anlaşılmakla, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Olay günü, saat 00:05 sıralarında, sanık sevk ve idaresindeki çekici ve arkasına takılı dorse ile meskun mahal dışında, Ceyhan-Adana otoban yolunda seyir halindeyken, yolun emniyet şeridine sağa manevrayla giriş yapıp, emniyet şeridinde belmekte olan, katılan ... yönetimindeki kamyonete çarpması sonucu, katılan ...'in, yaşamsal fonksiyonlarını hafif (1.) derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı ve yüzdeki yaralanması nedeniyle sabit eser kalacak şekilde, katılan ...'in ise basit tıbbi müdahaleyle giderilecek şekilde yaralandığı olayda; sanık her ne kadar tam kusurlu ise de, iki sınır arasında temel ceza belirlenirken, suçun işleniş şekli, failin taksire dayalı kusurunun yoğunluğu, meydana gelen zararın ağırlığı, maddede öngörülen cezanın alt ve üst sınırları da nazara alınmak suretiyle, adalet ve hakkaniyet kuralları uyarınca uygun bir cezaya hükmedilmesi gerektiği gözetilmeden, teşdidin derecesinde yanılgıya düşülerek, asgari hadden çok fazla uzaklaşılmak suretiyle, sanık hakkında fazla ceza tayin edilmesi,
2- TCK'nın 50/4 maddesi hükmü uyarınca taksirli suçlardan dolayı hükmedilen hapis cezasının uzun süreli de olsa, diğer koşulların varlığı halinde adli para cezasına çevrilebileceği, dosyada bulunan adli sicil kayıdına göre sabıkası bulunmayan, dosyaya yansıyan olumsuz bir hali bulunmayan sanık hakkında, TCK'nın 50/1-a maddesinin tartışılması gerektiğinin gözetilmemesi,
Kabule göre de;
3-Sanık hakkında, taksirli suçlarda uygulanma imkanı olmayan TCK'nın 53/1. maddesinin uygulanması suretiyle hak yoksunluğuna hükmedilmiş olması,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince, hükmün isteme uygun olarak BOZULMASINA, 26.11.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.