Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/28545 K.2014/26549
Özet: İlk yargıda Asliye Ceza Mahkemesi, CMK’nın 223/2-c maddesi gereğince taksirle yaralama suçundan sanık…’ı beraat ettirmiş, CMK’nın 231/5 maddesi uyarınca hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararı vermiş; mağdur vekili temyiz istemi, 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca reddedilmiş, katılan vekilin temyiz iadesi ise bu beraatı onamla doğrulamıştır.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat,
2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 53/6, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mağdur vekili tarafından, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:
Mağdur ...'nın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, mağdurun 18 yaşından küçük olması nedeniyle kendisine Baro tarafından atanan vekilin, ilk duruşmada mazeret bildirdiği, bunun üzerine mahkemece, duruşma gününün kendisine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya ve davaya katılmaması karşısında, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 1- Sanık ... hakkında; CMK'nın 223/2-c maddesi gereğince beraat,
2- Sanık ... hakkında; TCK'nın 89/4, 62, 53/6, CMK'nın 231/5. maddeleri gereğince hükmün açıklanmasının geri bırakılması
Taksirle yaralama suçundan sanık ...'un beraatine ilişkin hüküm, katılan vekili ve mağdur vekili tarafından, sanık ... hakkında hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, mağdur vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
1- Mağdur vekilinin temyiz isteminin incelenmesinde:
Mağdur ...'nın olay nedeniyle basit tıbbi müdahale ile giderilebilecek şekilde yaralandığı, mağdurun 18 yaşından küçük olması nedeniyle kendisine Baro tarafından atanan vekilin, ilk duruşmada mazeret bildirdiği, bunun üzerine mahkemece, duruşma gününün kendisine usulüne uygun tebliğ edilmesine rağmen, duruşmaya ve davaya katılmaması karşısında, mağdur vekilinin hükmü temyize hak ve yetkisinin bulunmadığı anlaşıldığından, temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 317. maddesi uyarınca isteme uygun olarak REDDİNE,
2- Katılan vekilinin sanık ... hakkında kurulan hükme yönelik temyiz isteminin incelenmesine gelince:
Yapılan yargılama sonunda, yüklenen fiil açısından, sanığın kusurunun bulunmadığı gerekçesi gösterilerek mahkemece kabul ve takdir kılınmış olduğundan, katılan vekilinin, bir sebebe dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, beraate ilişkin hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 24.12.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.