Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/17561 K.2014/9366
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, alkollü araçla sürülen bir otomobilin başıboş bir ata otomobilinin ön kısmıyla çarpışması sonucu yolcu kişinin ölümüyle sonuçlanan taksirle öldürme suçunun sanık tarafından temyiz edilmesi. (2) Mahkeme, sanığın 103 promil alkollü olduğu ve bilinçli taksir şartlarının gerçekleştiğini kabul ederek TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1 maddeleri uyarınca mahkumiyet kararı verdi; temyizde ise “teşdiden” ibaresinin çıkarılmasıyla kararın düzeltilip onaylandığını belirtti.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kazadan 16 gün önce alkollü araç kullandığı için sürücü belgesi 09.01.2010 tarihine kadar geri alınan ve kazadan 2 saat 45 dakika sonra alınan kan tahliline göre 103 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, olay günü gece saat 12:15 sularında açık havada, aydınlatmanın olmadığı meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kaplama üzerinde bulunan başıboş bir ata otomobilinin ön kısmı ile çarpması şeklinde gelişen ve otomobilde yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, bilinçli taksirin şartları gerçekleştiğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, “Teşdiden” ibaresine yer verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “ve teşdiden” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Kazadan 16 gün önce alkollü araç kullandığı için sürücü belgesi 09.01.2010 tarihine kadar geri alınan ve kazadan 2 saat 45 dakika sonra alınan kan tahliline göre 103 promil alkollü olduğu belirlenen sanığın, olay günü gece saat 12:15 sularında açık havada, aydınlatmanın olmadığı meskun mahal dışında, bölünmüş, tek yönlü, yüzeyi kuru, asfalt kaplama, eğimsiz düz yolda idaresindeki otomobille seyir halindeyken, olay mahalline geldiğinde kaplama üzerinde bulunan başıboş bir ata otomobilinin ön kısmı ile çarpması şeklinde gelişen ve otomobilde yolcu olarak bulunan bir kişinin ölümüyle sonuçlanan olayda, bilinçli taksirin şartları gerçekleştiğinden, tebliğnamede bu yönde bozma öneren görüşe iştirak edilmemiş; gerekçeli karar başlığında CMK’nın 232/2-c maddesi uyarınca suçun işlendiği zaman diliminin gösterilmemesi mahallinde tamamlanabilir eksiklik olarak kabul edilmiştir.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında temel cezanın alt sınırdan tayin edilmesine karşın, hükmün esasını teşkil eden kısa kararda ve gerekçeli kararın hüküm kısmında, “Teşdiden” ibaresine yer verilmesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konuda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hüküm fıkrasının 1. paragrafında yer alan “ve teşdiden” ibaresinin hükümden çıkarılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 16.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.