Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2013/15203 K.2013/26465
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddeleri uyarınca sanığın taksirle yaralama suçundan mahkûmiyetine karar verip, temyiz talebini reddeterek kararını onayladı.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile Denizli'den Honaz istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalli olan viraja geldiğinde, kendisiyle aynı yönde ve önünde seyreden katılan ... Alpakar yönetimindeki otomobili solladığı sırada, katılanın sollama yapan araca çarpmamak için fren tatbiki akabinde direksiyon hakimiyetini kaybedip sol taraftan yol dışı kalarak aracını devirmesi sonucunda, ...'ın hayati fonksiyonlarını ağır (4.) dereceden etkileyen sol humerus distal parçalı kırığı oluşacak ve aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerekirken; yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/4, 62, 50/1a, 52, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Olay tarihinde sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile Denizli'den Honaz istikametine doğru seyir halindeyken olay mahalli olan viraja geldiğinde, kendisiyle aynı yönde ve önünde seyreden katılan ... Alpakar yönetimindeki otomobili solladığı sırada, katılanın sollama yapan araca çarpmamak için fren tatbiki akabinde direksiyon hakimiyetini kaybedip sol taraftan yol dışı kalarak aracını devirmesi sonucunda, ...'ın hayati fonksiyonlarını ağır (4.) dereceden etkileyen sol humerus distal parçalı kırığı oluşacak ve aracında yolcu olarak bulunan katılan ...'in basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları olayda; asli kusurlu olduğu tespit ve kabul edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden uzaklaşılması gerekirken; yazılı şekilde eksik cezaya hükmedilmesi, aleyhe temyiz bulunmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozmaya uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin, bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 21.11.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.