Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/3583 K.2012/27664
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın taksirle yaralama suçundan beraat edilmesi için mahkeme tarafından yeterli delil bulunmadığı gerekçesiyle verilen beraat kararı temyiz edildi. Mahkeme, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar vererek bu beraat kararını bozdu ve davayı yeniden incelemeye yöneltti.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: Beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin “16.03.2007” yerine sehven “17.03.2007” yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin, yolun karşısına geçmekte olan mağdur yaya Pınar Doğanay'a çarparak, onun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasına konu olayda; mağdurun 35 DR 544 plaka sayılı Renault marka Megane tipi sürücüsü erkek olan bir aracın kendisine çarptığını beyan etmiş bulunmasına, mağdurun plakasını verdiği aracın, beyan ettiği marka ve tip ile uyumlu olmasına, resmi nikahlı eşi adına kayıtlı olmakla beraber, sözü geçen aracın kendisi tarafından kullanıldığına dair sanık savunmasına göre; kazanın meydana geldiği yer, zaman dilimi ve trafiğe çıkan araç yoğunluğu da göz önüne alındığında, mağdurun yaralanmasına sebebiyet veren aracın, sanık yönetimindeki otomobil olduğunda kuşku bulunmadığı halde, sanığın kendisini cezalandırılmaktan kurtarmaya yönelik soyut savunmalarına itibar edilip, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, dosya kapsamına uygun bulunmayan yetersiz gerekçelerle, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre:
Mahkemece, “Sanığın müştekiye karşı taksirle yaralama suçunu işlediğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak cezalandırmaya yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından” bahisle beraat kararı verilmesi karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 223/2-b maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: Beraat
Taksirle yaralama suçundan sanığın beraatine ilişkin hüküm, katılan tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar başlığında, suçun işlendiği tarihin “16.03.2007” yerine sehven “17.03.2007” yazılması, mahallinde düzeltilmesi mümkün yazım hatası olarak kabul edilmiştir.
Dosya içeriğine göre; sanığın sevk ve idaresindeki otomobilin, yolun karşısına geçmekte olan mağdur yaya Pınar Doğanay'a çarparak, onun basit tıbbi müdahaleyle giderilebilir şekilde yaralanmasına sebebiyet verdiği iddiasına konu olayda; mağdurun 35 DR 544 plaka sayılı Renault marka Megane tipi sürücüsü erkek olan bir aracın kendisine çarptığını beyan etmiş bulunmasına, mağdurun plakasını verdiği aracın, beyan ettiği marka ve tip ile uyumlu olmasına, resmi nikahlı eşi adına kayıtlı olmakla beraber, sözü geçen aracın kendisi tarafından kullanıldığına dair sanık savunmasına göre; kazanın meydana geldiği yer, zaman dilimi ve trafiğe çıkan araç yoğunluğu da göz önüne alındığında, mağdurun yaralanmasına sebebiyet veren aracın, sanık yönetimindeki otomobil olduğunda kuşku bulunmadığı halde, sanığın kendisini cezalandırılmaktan kurtarmaya yönelik soyut savunmalarına itibar edilip, delillerin takdirinde yanılgıya düşülerek, dosya kapsamına uygun bulunmayan yetersiz gerekçelerle, yazılı şekilde sanığın beraatine karar verilmesi,
Kabul ve uygulamaya göre:
Mahkemece, “Sanığın müştekiye karşı taksirle yaralama suçunu işlediğine dair hakkında her türlü şüpheden uzak cezalandırmaya yeter nitelikte kesin ve inandırıcı delil bulunmadığından” bahisle beraat kararı verilmesi karşısında, yüklenen suçun sanık tarafından işlendiğinin sabit olmaması nedeniyle 5271 sayılı CMK'nın 223/2-e maddesi gereğince beraat hükmü kurulması gerektiği gözetilmeden, aynı Kanunun 223/2-b maddesi uyarınca sanığın beraatine karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.