Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/33206 K.2013/7892
Özet: Taksirle öldürme sanığının mahkûmiyetine ilişkin karar, TCK 85/1, 62 ve 53/1 maddelerine dayanarak verildi, ancak 5320 sayılı Kanun ve 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereği 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle “BOZULDU”.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK'nın 50/4. maddesinde '' taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir.'' düzenlemesi nazara alındığında; ölenin yasal mirasçılarının şikayetçi olmadıkları, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu ve dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özelliğinin bulunmadığı da gözetilerek, sanık müdafinin lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi ile ilgili olarak mahkemece hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: TCK'nın 85/1, 62, 53/1. maddeleri uyarınca mahkûmiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesinde düzenlenen hak yoksunluklarının uygulanamayacağının gözetilmemesi,
2- TCK'nın 50/4. maddesinde '' taksirli suçlardan dolayı hükmolunan hapis cezası uzun süreli de olsa; bu ceza, diğer koşulların varlığı hâlinde, birinci fıkranın (a) bendine göre adlî para cezasına çevrilebilir.'' düzenlemesi nazara alındığında; ölenin yasal mirasçılarının şikayetçi olmadıkları, sanığın adli sicil kaydına göre sabıkasız olduğu ve dosyaya yansıyan olumsuz kişilik özelliğinin bulunmadığı da gözetilerek, sanık müdafinin lehe kanun hükümlerinin uygulanması talebi ile ilgili olarak mahkemece hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi konusunda olumlu veya olumsuz bir karar verilmemesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 28/03/2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.