Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/27562 K.2013/986
Özet: Tazminat talebinin 466 sayılı Kanun çerçevesinde sunulduğu uyuşmazlık, Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesi'nin 2003/175 ve 2008/100 beraat kararlarına ilişkin temyiz incelemesinde geniş çaplı kamu yargılamasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına dair durumu dikkate alarak Ağır Ceza Mahkemesi, davanın 466 sayılı Kanun ve ilgili CMK hükümlerin geçerli olmadığı gerekçesiyle 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle kabulüyle davayı reddetti.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm: Davanın reddi
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
Haksız olarak yakalanıp bir süre tutuklu kalan ve yapılan yargılama sonucu hakkında beraat kararı verilen davacının tazminat istemine dayanak olarak gösterediği Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/175 esas, 2008/100 sayılı beraat kararının temyizi üzerine, Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu sanık da dahil olmak üzere bir kısım sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olması ve davacının temyiz istemi yönünden uygulanması gereken 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinin 6. fıkrasında hangi hallerde tazminat istenebileceğinin tahdidi şekilde sıralandığı ve belirtilen şartların davacı yönünden oluşmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece aynı yönde yapılan değerlendirme sonucu gerekçeleri gösterilerek davanın 466 sayılı Kanunun yerine sonradan yürürlüğe giren ve olayda uygulanma olanağı bulunmayan 5271 sayılı CMK'nın 141/1 ve 142. maddeleri gereğince reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dava: 466 sayılı Kanuna göre tazminat
Hüküm: Davanın reddi
Davacının tazminat talebinin reddine ilişkin hüküm, davacı vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre;
Haksız olarak yakalanıp bir süre tutuklu kalan ve yapılan yargılama sonucu hakkında beraat kararı verilen davacının tazminat istemine dayanak olarak gösterediği Ankara 4. Ağır Ceza Mahkemesinin 2003/175 esas, 2008/100 sayılı beraat kararının temyizi üzerine, Yargıtay 5. Ceza Dairesince yapılan temyiz incelemesi sonucu sanık da dahil olmak üzere bir kısım sanıklar hakkındaki kamu davasının zamanaşımı nedeniyle ortadan kaldırılmasına karar verilmiş olması ve davacının temyiz istemi yönünden uygulanması gereken 466 sayılı Kanun Dışı Yakalanan veya Tutuklanan Kimselere Tazminat Verilmesi Hakkında Kanunun 1. maddesinin 6. fıkrasında hangi hallerde tazminat istenebileceğinin tahdidi şekilde sıralandığı ve belirtilen şartların davacı yönünden oluşmadığının anlaşılması karşısında, mahkemece aynı yönde yapılan değerlendirme sonucu gerekçeleri gösterilerek davanın 466 sayılı Kanunun yerine sonradan yürürlüğe giren ve olayda uygulanma olanağı bulunmayan 5271 sayılı CMK'nın 141/1 ve 142. maddeleri gereğince reddine karar verilmesi sonuca etkili görülmediğinden davacı vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, sonucu itibariyle doğru olan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 14.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.