Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/22523 K.2013/17652
Özet: Uyuşmazlık konusu: Sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusu ve 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c maddesi uyarınca koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi. Mahkeme: Hükümdeki usul hatasını düzelterek, sanığın haklarından yalnızca alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere koşullu salıverme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar vererek hükmü onayladı.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 62, 53/1-a-b-c-d-emaddeleri gereğince mahkumiyet.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yönetimindeki aracı ile trafikte zik zak çizerek seyredip trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu için görevli polis ekiplerince durdurulan, davranışları itibariyle alkollü olduğunun anlaşılması üzerine, ölçüm yapılmak istenildiğinde, alkolmetre cihazını üflemeyi reddeden, rapora sevk edildiğinde, kendisini muayene eden doktorun beyanına göre, dış görünüşü itibariyle alkollü olduğu ve reflekslerinin yavaşladığı tespit edilen sanığın, almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, adli sicil kayıtlarının silinme koşullarının oluştuğuna, hapis cezasının seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıverilen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının “Sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, c ve e bentlerinde belirtilen haklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 179/2-3, 62, 53/1-a-b-c-d-emaddeleri gereğince mahkumiyet.
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yönetimindeki aracı ile trafikte zik zak çizerek seyredip trafik güvenliğini tehlikeye soktuğu için görevli polis ekiplerince durdurulan, davranışları itibariyle alkollü olduğunun anlaşılması üzerine, ölçüm yapılmak istenildiğinde, alkolmetre cihazını üflemeyi reddeden, rapora sevk edildiğinde, kendisini muayene eden doktorun beyanına göre, dış görünüşü itibariyle alkollü olduğu ve reflekslerinin yavaşladığı tespit edilen sanığın, almış olduğu alkolün etkisi ile güvenli sürüş yeteneğini kaybettiği ve dolayısıyla atılı suçtan mahkumiyetine karar verilmesinde isabetsizlik bulunmadığı anlaşılarak yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanığın, suçun unsurlarının oluşmadığına, adli sicil kayıtlarının silinme koşullarının oluştuğuna, hapis cezasının seçenek tedbirlerden birine çevrilmesi gerektiğine ilişkin sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
5237 sayılı TCK'nın 53/1-c maddesinde belirtilen güvenlik tedbirinin, aynı maddenin 3. fıkrası uyarınca, koşullu salıverilen hükümlü hakkında sadece kendi alt soyu üzerindeki yetkileri bakımından uygulanamayacağı gözetilmeksizin, sanığın bu haklardan koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılama gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesine göre düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hüküm fıkrasının üçüncü paragrafının “Sanığın 5237 sayılı TCK’nun 53. maddesinin 1. fıkrasının a, b, d, c ve e bentlerinde belirtilen haklarından, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri hariç olmak üzere, hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, TCK'nın 53/3. maddesi uyarınca, kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” şeklinde düzeltilmesi ile hükümdeki usul ve kanuna uygun bulunan sair hususların aynen bırakılmasına karar verilmek suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 27.06.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.