Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/21313 K.2012/22368
Özet: Uyuşmazlık konusu, taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurularının incelenmesi ve ilgili kanun hükümlerinin uygulanmasıdır. Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek mahkumiyeti onaylamış ancak 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca kararın bozulmasına karar vermiştir.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın tüm aşamalarda alınan beyanlarında zararının giderilmediğini belirttiği, sanıkların temyizlerinde katılanın aleyhlerine açtığı davanın devam ettiğini belirtmeleri karşısında tebliğnamede bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanıklara isnat edilen suçun olay tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 459/3 maddesine uyduğu ve şikayete tabi olmadığı, katılanın 29.05.2006 tarihinde ...'tan şikayetçi olduğunu beyan etmekle birlikte diğer sanıklar hakkında şikayetçi olmadığına veya şikayetinden vazgeçtiğine dair beyanda bulunmadığı, bu haliyle şikayetinin süresinde olmadığından bahisle düşme kararı verilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamede bozma öneren (3) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Şirket yönetim kurulu üyesi olan sanık ...'in şantiye şefi, sanık ...'nın ise formen olarak, işçilerden sorumlu oldukları anlaşılmakla, diğer sanıklar ..., ... ve ...'un yönetim kurulu üyeleri olmalarının kendilerine salt bu nedenle kusur yüklenilmesine yeterli olmayacağı nazara alınmadan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanıkların lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yasa karşılaştırması yapılmadan hüküm kurulması,
3- 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Cezanın ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 1 yıldan az denetim süresinin belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, Sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/1, 89/2-b, 52/2, 51 maddeleri gereğince mahkumiyet müdafii, sanık ... müdafii, sanık ..., katılan
Taksirle yaralama suçundan sanıkların mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılan tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılanın tüm aşamalarda alınan beyanlarında zararının giderilmediğini belirttiği, sanıkların temyizlerinde katılanın aleyhlerine açtığı davanın devam ettiğini belirtmeleri karşısında tebliğnamede bozma öneren (2) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanıklara isnat edilen suçun olay tarihinde yürürlükte olan 765 sayılı TCK'nın 459/3 maddesine uyduğu ve şikayete tabi olmadığı, katılanın 29.05.2006 tarihinde ...'tan şikayetçi olduğunu beyan etmekle birlikte diğer sanıklar hakkında şikayetçi olmadığına veya şikayetinden vazgeçtiğine dair beyanda bulunmadığı, bu haliyle şikayetinin süresinde olmadığından bahisle düşme kararı verilemeyeceği anlaşılmakla tebliğnamede bozma öneren (3) nolu görüşe iştirak edilmemiştir.
Sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanın sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- Şirket yönetim kurulu üyesi olan sanık ...'in şantiye şefi, sanık ...'nın ise formen olarak, işçilerden sorumlu oldukları anlaşılmakla, diğer sanıklar ..., ... ve ...'un yönetim kurulu üyeleri olmalarının kendilerine salt bu nedenle kusur yüklenilmesine yeterli olmayacağı nazara alınmadan beraatleri yerine mahkumiyetlerine karar verilmesi,
2- 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca, suçun işlendiği zamandaki yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasanın ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması, 765 sayılı Kanuna göre hükmolunan ceza ile 5237 sayılı Kanuna göre hükmedilecek ceza belirlendikten sonra sanıkların lehine olan yasanın tespiti ile lehe yasanın bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun gerekçeye de yansıtılması suretiyle, hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden yasa karşılaştırması yapılmadan hüküm kurulması,
3- 5237 sayılı TCK'nın 51/1 maddesi gereğince sanık hakkında hükmedilen adli para cezasının ertelenemeyeceği gözetilmemesi,
Kabule göre de;
Cezanın ertelenmesi halinde 5237 sayılı TCK'nın 51/3 maddesi gereğince 1 yıldan az denetim süresinin belirlenemeyeceğinin gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, Sanık ..., ..., ... müdafii, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 18.10.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.