Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/15596 K.2013/10437
Özet: Uyuşmazlık, taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin temyiz itirazlarıdır; Mahkeme, temyiz itirazlarını reddederek, sanıkların hapis cezalarının 5237 sayılı TCK'nın ilgili maddeleriyle uyumlu şekilde yeniden düzenlenmiş hâliyle onayladı.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Sanık ..., Katılanlar vekili
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın, olayda kusurunun bulunmadığına, katılanlar vekilinin, asli kusurlu sanıklara az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, 50. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin, sanık ...'ın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “amaç” ibaresinin çıkartılmasına, 3. bendindeki başına “5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri" ibarelerinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: Sanıklar hakkında ayrı ayrı 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50, 52/4. maddeleri gereğince mahkûmiyet Sanık ..., Katılanlar vekili
Taksirle öldürme suçundan sanıkların mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık ... müdafii, sanık ... ve katılanlar vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ... müdafiinin, bir nedene dayanmayan, sanık ...'ın, olayda kusurunun bulunmadığına, katılanlar vekilinin, asli kusurlu sanıklara az ceza verildiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Yargıtay Ceza Genel Kurulu'nun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK'nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan "failin güttüğü amaç ve saik" gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2) Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının 5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri gereğince adli para cezasına çevrilmesi yerine, 50. maddesine göre çevrilmesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, sanık ... müdafinin, sanık ...'ın ve katılanlar vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, bu hususların yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun'un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hüküm fıkrasının 1. bendinde yer alan “amaç” ibaresinin çıkartılmasına, 3. bendindeki başına “5237 sayılı TCK'nın 50. maddesi" ibaresinin "5237 sayılı TCK'nın 50/4-1a, 52/2. maddeleri" ibarelerinin eklenmesine, diğer hususların aynen bırakılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 18.04.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.