Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/14780 K.2013/4358
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-e, 22/3, 62/1, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Temel cezanın tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, meydana gelen olayda asli ve tam kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın asgari hadden tayini ve 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin oluşa, kusur durumuna, eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verildiğine, verilen cezanın ağır olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle Yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-e, 22/3, 62/1, 52/1-2. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Temel cezanın tayininde 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinde sayılan cezanın bireyselleştirilmesindeki ölçütler esas alınarak takdirin yerinde kullanılmasıyla alt ve üst sınırlar arasında uygun bir belirleme yapılması gerekirken, meydana gelen olayda asli ve tam kusurlu olduğu mahkemece de kabul edilen sanık hakkında hak ve nesafet kuralları ile orantılılık ilkesine aykırı olarak temel cezanın asgari hadden tayini ve 5237 sayılı TCK'nın 61/2. maddesine aykırı olarak, 5237 sayılı TCK'nın 22/3. maddesinin aynı Kanunun 89/1. maddesi gereğince temel ceza belirlendikten sonra uygulanması gerektiğinin gözetilmemiş olunması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; sanık müdafinin oluşa, kusur durumuna, eksik araştırma ve inceleme sonucu karar verildiğine, verilen cezanın ağır olduğuna, beraat kararı verilmesi gerektiğine, hükme esas alınan bilirkişi raporunun oluşa uygun olmadığına ve hükmün açıklanmasının geri bırakılmamasına, ilişkin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle, eleştirilen hususlar dışında sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 25.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.