Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/11805 K.2012/8919
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyulduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCK'nın 455/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı ve anılan maddede hem hapis hem adli para cezası yaptırımına yer verilmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre hükmolunan sonuç hapis cezasının, açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından; bozmaya uyulduğu halde, gerekçeli karar başlığına, suçun işlendiği zaman dilimi yazılmamak suretiyle bozma gereği yerine getirilmemiş ise de, bu husus mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edildiğinden, bozma sebebi sayılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin eksik incelemeyle hüküm verildiğine, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62. maddeleri uyarınca mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafileri tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Bozmaya uyulduğu halde, 5237 sayılı TCK'nın 7/2, 5252 sayılı Kanunun 9/3. maddeleri uyarınca suçun işlendiği zamandaki kanun ile sonradan yürürlüğe giren kanunun ilgili tüm hükümlerinin somut olaya ayrı ayrı uygulanması ve her iki kanuna göre hükmedilecek sonuç cezalar belirlendikten sonra sanığın lehine olan kanunun tespiti ile lehe kanunun bir bütün halinde uygulanması ve bu durumun hükmün gerekçesine yansıtılması suretiyle hüküm tesisi gerektiği gözetilmemiş ise de, 765 sayılı TCK'nın 455/2. maddesinde öngörülen hapis cezasının alt sınırı ve anılan maddede hem hapis hem adli para cezası yaptırımına yer verilmiş bulunması karşısında, 5237 sayılı TCK hükümlerine göre hükmolunan sonuç hapis cezasının, açıkça sanık lehine olduğu anlaşıldığından; bozmaya uyulduğu halde, gerekçeli karar başlığına, suçun işlendiği zaman dilimi yazılmamak suretiyle bozma gereği yerine getirilmemiş ise de, bu husus mahallinde ilavesi mümkün noksanlık olarak kabul edildiğinden, bozma sebebi sayılmamıştır.
Bozma üzerine yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafilerinin eksik incelemeyle hüküm verildiğine, lehe kanun hükümlerinin uygulanmadığına ilişkin ve yerinde görülmeyen tüm temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 03.04.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.