Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2012/10450 K.2013/7932
Özet: (1) Uyuşmazlık, taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin temyiz başvurusu ve sürücü belgesinin geri alınması talebidir. (2) Mahkeme, sanığı 10 yıl hapis cezasıyla mahkum etti, sürücü belgesini geri almadı ve temyiz itirazlarını reddederek kararını kesinleştirdi.
Mahkemesi: Ağır Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddelerigereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin, bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Erzincan'dan Tokat istikametine seyri sırasında geldiği olay mahallinde, direksiyon hakimiyetine gerekli özeni göstermemesi nedeniyle karşı yöne ait yol bölümüne geçmesi ve karşı istikametten nizami olarak gelen katılan ... yönetimindeki otomobilin sol ön ve sol ön yan taraflarından çarpması sonucunda, katılanın hayati tehlike geçirip 5-6-7-8-9-10. Kot kırıkları, sol femur kırığı ve dalak kaybı oluşacak biçimde yaralandığı ve aracında yolcu olarak bulunan eşi ile iki çocuğunun öldüğü olayda; tamamen kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın gözaltı ve tutukluluk süresinin verilen cezadan mahsubuna karar verilirken, uygulanan kanun ve maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3) Güvencenin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 113. ve 115. maddeleri uyarınca geri verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kesinleştiğinde sanığa iadesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62/1, 53/6. maddelerigereğince mahkûmiyet, sürücü belgesinin geri alınması
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkûmiyetine ilişkin hüküm, sanık müdafii ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekilinin ve sanık müdafiinin duruşmalı inceleme istemlerinin, hükmedilen cezanın on yıl hapis cezasından aşağı olması nedeniyle 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'nın 318 ve 5271 sayılı CMK'nın 299. maddeleri gereğince reddine karar verilerek yapılan incelemede;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafiinin, sanığın kusurunun bulunmadığına, eksik inceleme yapıldığına, lehe hükümlerin uygulanması gerektiğine, katılan vekilinin, bilinçli taksir hükmünün uygulanması gerektiğine ilişkin yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1) Olay tarihinde sanığın sevk ve idaresindeki otomobil ile Erzincan'dan Tokat istikametine seyri sırasında geldiği olay mahallinde, direksiyon hakimiyetine gerekli özeni göstermemesi nedeniyle karşı yöne ait yol bölümüne geçmesi ve karşı istikametten nizami olarak gelen katılan ... yönetimindeki otomobilin sol ön ve sol ön yan taraflarından çarpması sonucunda, katılanın hayati tehlike geçirip 5-6-7-8-9-10. Kot kırıkları, sol femur kırığı ve dalak kaybı oluşacak biçimde yaralandığı ve aracında yolcu olarak bulunan eşi ile iki çocuğunun öldüğü olayda; tamamen kusurlu olduğu tespit edilen sanık hakkında, 5237 sayılı TCK'nın 22/4 ve 61. maddelerine göre temel cezanın belirlenmesi ve bireyselleştirilmesi şartları dikkate alınarak, temel cezanın tayini sırasında asgari hadden daha fazla ayrılınması gerektiğinin gözetilmemesi,
2) Sanığın gözaltı ve tutukluluk süresinin verilen cezadan mahsubuna karar verilirken, uygulanan kanun ve maddesinin belirtilmemesi suretiyle CMK'nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
3) Güvencenin karar tarihinde yürürlükte bulunan 5271 sayılı CMK'nın 113. ve 115. maddeleri uyarınca geri verilmesi gerektiği gözetilmeden, hüküm kesinleştiğinde sanığa iadesine karar verilmesi,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafinin ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun'un 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 28.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.