Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/5425 K.2011/4237
Özet: (1) Uyuşmazlık konusu, sanığın trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz başvurusudur; (2) Mahkeme, TCK ve ilgili kanun hükümleri çerçevesinde, infaz rejimiyle ilgili hataları düzelterek hükmü bozup, aynı Kanun’un 322. maddesi uyarınca tekerrür bölümünü çıkararak kararın onaylanmasına karar vermiştir.
Mahkemesi :Sulh Ceza Mahkemesi
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50, 52, 58. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında güvenlik tedbiri olarak mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması nedeniyle hükmün temyizi mümkün olduğundan, temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafinin sübuta ve eksik kovuşturmaya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde; "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir" denilmektedir. TCK' nın 58. maddesinde ise tekerrür hükmünün uygulanması koşulları açıklanmıştır. Anılan 58. maddenin düzenleniş biçiminde hapis ve adli para cezası ayrımı yapılmamış olmakla birlikte, 6. fıkra uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün infaz biçimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinde, bu infaz şeklinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığa hükmolunan adli para cezası nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması Kanuna aykırı olduğundan bozmayı getirmiş, sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 'Hüküm fıkrasında 7. paragrafında yer alan tekerrüre esas bölümün' çıkartılması suretiyle hükmün isteğe aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Trafik güvenliğini tehlikeye sokma
Hüküm : TCK'nın 179/3, 62, 50, 52, 58. maddeleri gereğince mahkûmiyet
Trafik güvenliğini tehlikeye sokma suçundan sanık hakkında kurulan mahkumiyet hükmü sanık ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanık hakkında güvenlik tedbiri olarak mükerrirlere özgü infaz rejimi uygulanması nedeniyle hükmün temyizi mümkün olduğundan, temyiz talebinin reddine dair ek karar kaldırılarak yapılan incelemede;
Mahkemece yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık ve sanık müdafinin sübuta ve eksik kovuşturmaya ilişkin temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
5237 sayılı TCK'nın 50/5. maddesinde; "uygulamada asıl mahkumiyet, bu madde hükümlerine göre çevrilen para cezası veya tedbirdir" denilmektedir. TCK' nın 58. maddesinde ise tekerrür hükmünün uygulanması koşulları açıklanmıştır. Anılan 58. maddenin düzenleniş biçiminde hapis ve adli para cezası ayrımı yapılmamış olmakla birlikte, 6. fıkra uyarınca cezanın mükerrirlere özgü infaz rejimine göre çektirilmesine ilişkin hükmün infaz biçimini düzenleyen 5275 sayılı Yasanın 108. maddesinde, bu infaz şeklinin yalnızca hapis cezalarına ilişkin bulunduğunun anlaşılması karşısında sanığa hükmolunan adli para cezası nedeniyle mükerrirlere özgü infaz rejimi ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanması Kanuna aykırı olduğundan bozmayı getirmiş, sanık ve sanık müdafinin temyiz itirazları bu nedenlerle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA; ancak, bu hususun yeniden yargılama yapılmaksızın aynı Kanun‘un 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan; 'Hüküm fıkrasında 7. paragrafında yer alan tekerrüre esas bölümün' çıkartılması suretiyle hükmün isteğe aykırı olarak DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 02.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.