Yargıtay12. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/23063 K.2012/5811
Mahkemesi :Ağır Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-4, 52/1-2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde, taşıt trafiğine çıkması izin şartına bağlı olan iş makinesinin kepçe tabir edilen kısmına öleni ve arkadaşlarını bindirdiği, olay mahalli kavşakta “DUR, YOL VER” uyarı levhasına uymadan ve akan trafiği kontrol etmeden tali yoldan ana yola dönüş yaptığı sırada kendi şeridinden gelmekte ve geçiş üstünlüğü olan ...'ın aracıyla çarpışıp ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına neden olduğunun anlaşılması karşısında, eylemini bilinçli taksir ile işlediğinin kabulü ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : 5237 sayılı TCK'nın 85/2, 62, 50/1-4, 52/1-2, 63. maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın olay tarihinde, taşıt trafiğine çıkması izin şartına bağlı olan iş makinesinin kepçe tabir edilen kısmına öleni ve arkadaşlarını bindirdiği, olay mahalli kavşakta “DUR, YOL VER” uyarı levhasına uymadan ve akan trafiği kontrol etmeden tali yoldan ana yola dönüş yaptığı sırada kendi şeridinden gelmekte ve geçiş üstünlüğü olan ...'ın aracıyla çarpışıp ölümlü ve yaralamalı trafik kazasına neden olduğunun anlaşılması karşısında, eylemini bilinçli taksir ile işlediğinin kabulü ve hakkında 5237 sayılı TCK'nın 22/3 maddesinin uygulanması gerektiğinin düşünülmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına ve oluşa göre, sanık müdafinin bir nedene dayanmayan temyiz itirazlarının reddiyle, hükmün isteme uygun olarak ONANMASINA, 01.03.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.