Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/21823 K.2012/15954
Özet: Mahkemesi, 2022 yılında kapsamlı incelemeler sonucunda, taksirle yaralama suçunu işleyen sanığın beraatını, 5237 sayılı TCK’nın 89/2. maddesi ve 5. fıkrası çerçevesinde değerlendirerek, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi altındaki 1412 sayılı CMUK’un 321. ve 322. maddeleri uyarınca bozma, karar ve dava düşmesi kararı vererek, sanığın beraatını kabul etti.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: Beraat
Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı taksirle yaralama suçu 5237 sayılı TCK’nın 89/2. maddesi kapsamında olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince bilinçli taksir hali dışında şikayete tabi olduğu olayda bilinçli taksirin şartlarının bulunmadığı ve mağdurun 12.09.2008 tarihinde soruşturma aşamasında alınan beyan ile 17.12.2010 günlü sanığında hazır olduğu oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve sanığın vazgeçmeye açıkça bir itirazı bulunmadığının anlaşılması karşısında hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan 5237 sayılı TCK’nın 73/4. maddesi gereğince davanın DÜŞMESİNE, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: Beraat
Taksirle yaralama suçundan, sanığın beraatine ilişkin hüküm, mahalli Cumhuriyet savcısı tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığa atılı taksirle yaralama suçu 5237 sayılı TCK’nın 89/2. maddesi kapsamında olup, aynı maddenin 5. fıkrası gereğince bilinçli taksir hali dışında şikayete tabi olduğu olayda bilinçli taksirin şartlarının bulunmadığı ve mağdurun 12.09.2008 tarihinde soruşturma aşamasında alınan beyan ile 17.12.2010 günlü sanığında hazır olduğu oturumda sanıktan şikayetçi olmadığını beyan ettiği ve sanığın vazgeçmeye açıkça bir itirazı bulunmadığının anlaşılması karşısında hükmün, 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan 5237 sayılı TCK’nın 73/4. maddesi gereğince davanın DÜŞMESİNE, 26.06.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.