Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17636 K.2012/1051
Özet: Temsiz taksirle yaralama suçundan mahkumiyet kararı, 5237 sayılı TCK'nın 22. maddesi uyarınca cezayı artırma şartını gözden kaçırıp 89/2-b fıkrası üzerinden yapılan arttırmanın 61. maddeye aykırı olduğunu belirterek, mahkeme tarafından bozularak 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Mahkemesi: Sulh Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/6. Maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın güzergahı üzerindeki gireceği yolu kaçırıp, yanlış yola saptıktan sonra ilerideki bir noktadan kaçırdığı yola girmek üzere bölünmüş yolun ters istikametinden seyri sırasında, nizami olarak kendi şeridinden gelen araçla çarpışması şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksirin mevcut olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta olup, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 3. Fıkrasındaki mükerrer değerlendirme yasağına aykırı olarak taksirli suçlarda aynı Kanunun 22. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca cezanın arttırılmasını öngören bilinçli taksirin ayrıca temel cezanın tayini aşamasında da teşdit nedeni olarak kabul edilmesi,
2- Temel ceza üzerinden bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 61. Maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak arttırımın 89. Maddenin 2/b fıkrası ile belirlenen ceza üzerinden yapılması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: TCK'nın 89/1, 89/2-b, 22/3, 53/6. Maddeleri gereğince mahkumiyet.
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Sanığın güzergahı üzerindeki gireceği yolu kaçırıp, yanlış yola saptıktan sonra ilerideki bir noktadan kaçırdığı yola girmek üzere bölünmüş yolun ters istikametinden seyri sırasında, nizami olarak kendi şeridinden gelen araçla çarpışması şeklinde gelişen olayda, bilinçli taksirin mevcut olduğunun kabulünde bir isabetsizlik bulunmamakta olup, yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre; yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1- 5237 sayılı TCK'nın 61. maddesinin 3. Fıkrasındaki mükerrer değerlendirme yasağına aykırı olarak taksirli suçlarda aynı Kanunun 22. Maddesinin 3. Fıkrası uyarınca cezanın arttırılmasını öngören bilinçli taksirin ayrıca temel cezanın tayini aşamasında da teşdit nedeni olarak kabul edilmesi,
2- Temel ceza üzerinden bilinçli taksir nedeniyle arttırım yapılması gerektiği gözetilmeksizin 5237 sayılı TCK'nın 61. Maddesinin ikinci fıkrasına aykırı olarak arttırımın 89. Maddenin 2/b fıkrası ile belirlenen ceza üzerinden yapılması,
Bozmayı gerektirmiş olup, sanığın temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı kanunun 8/1. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi uyarınca isteme aykırı olarak BOZULMASINA, 24/01/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.