Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/17055 K.2012/956
Özet: Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin mahkeme kararı, sanığın şikayetinden vazgeçmesine rağmen hâzirat sebebiyle 5237 sayılı TCK’nın 89/1 maddesine uyduğunu tespit ederek, 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince 24.01.2012’de oybirliğiyle bozulmasına karar verdi.
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme sonucu hüküm verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın taksirle mağdurlar ... ve ...'nın yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, ...'nın hükümden sonra vekili marifetiyle sunduğu 01.11.2007 tarihli dilekçeyle sanığa yönelik şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığın gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı anlaşılmakla; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre:
Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle yaralama
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 89/4. maddesi uyarınca mahkumiyet
Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin eksik inceleme sonucu hüküm verildiğine ilişkin ve yerinde görülmeyen diğer temyiz itirazlarının reddine; ancak,
Sanığın taksirle mağdurlar ... ve ...'nın yaralanmalarına sebebiyet verdiği olayda, ...'nın hükümden sonra vekili marifetiyle sunduğu 01.11.2007 tarihli dilekçeyle sanığa yönelik şikayetinden vazgeçmesi karşısında, sanığın gerçekleşen eyleminin 5237 sayılı TCK'nın 89/1 maddesinde tanımlanan suçu oluşturacağı anlaşılmakla; sanığın hukuki durumunun yeniden takdir ve tayininde zorunluluk bulunması,
Kabul ve uygulamaya göre:
Sanık hakkında karar tarihi itibariyle yürürlükte bulunan 5560 sayılı Kanunun 23. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK'nın 231. maddesindeki “hükmün açıklanmasının geri bırakılması”na ilişkin düzenlemenin uygulanması konusunda olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince isteme uygun olarak BOZULMASINA, 24.01.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.