Yargıtay 12. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 12. Ceza Dairesi E.2011/16704 K.2012/9763
ÖzetHer cümle kararın kendi metninden doğrulandı.
Karar yönü: BozmaKimin lehine: Sanık
Uyuşmazlık
Sanık müdafi, taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet hükmünün kusur tespiti, cezanın belirlenmesi ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmemesi gerekçeleriyle temyiz etmiştir.
Kaynak pasajlar (2)
- Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,
- Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, teşdide ilişkin, yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulduğu yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Gerekçe
Yargıtay 12. Ceza Dairesi, taksirli suçlarda TCK'nın 53/1. maddesindeki hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğini tespit etmiştir. Ayrıca mahkemenin, sanığın kazadan sonraki olumlu davranışlarını ve kişisel özelliklerini dikkate almasına rağmen hapis cezasını adli para cezasına çevrilmemesini hukuka aykırı bulmuştur.
Kaynak pasajlar (2)
- 1-Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
- 2- Maktulün kazanın oluşumunda sanık ile aynı derecede eşit kusurlu olması, sanığın kazadan sonra kaçmayıp, aracını çarpmış olduğu çocuğun hastaneye götürülmesine tahsis etmiş bulunması, adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması, mahkeme tarafından sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarının lehine değerlendirilmiş olması hususları dikkate alındığında, oluşa, sanığın olumlu kişilik özelliklerine ve dosya kapsamına uygun düşmeyen “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, kusurunun yoğunluğu ve sanığın suç işleme yönündeki olumsuz tutumu, kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak” şeklindeki gerekçeyle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Sonuç
Sanık müdafi, taksirle öldürme suçundan verilen mahkumiyet kararını temyiz etmiştir. Yargıtay 12. Ceza Dairesi, taksirli suçlarda hak yoksunluğu uygulanamayacağı ve sanığın olumlu davranışlarının ceza tayininde yeterince gözetilmediği gerekçesiyle hükmü bozmuştur.
Kaynak pasajlar (4)
- Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,
- 1-Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
- 2- Maktulün kazanın oluşumunda sanık ile aynı derecede eşit kusurlu olması, sanığın kazadan sonra kaçmayıp, aracını çarpmış olduğu çocuğun hastaneye götürülmesine tahsis etmiş bulunması, adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması, mahkeme tarafından sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarının lehine değerlendirilmiş olması hususları dikkate alındığında, oluşa, sanığın olumlu kişilik özelliklerine ve dosya kapsamına uygun düşmeyen “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, kusurunun yoğunluğu ve sanığın suç işleme yönündeki olumsuz tutumu, kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak” şeklindeki gerekçeyle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
- Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Dayanak
Mahkemesi: Asliye Ceza Mahkemesi
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1-6, 63. maddelerigereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,
Hükmedilen cezanın süresi itibariyle sanık müdafinin duruşma isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilip, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, teşdide ilişkin, yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulduğu yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- Maktulün kazanın oluşumunda sanık ile aynı derecede eşit kusurlu olması, sanığın kazadan sonra kaçmayıp, aracını çarpmış olduğu çocuğun hastaneye götürülmesine tahsis etmiş bulunması, adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması, mahkeme tarafından sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarının lehine değerlendirilmiş olması hususları dikkate alındığında, oluşa, sanığın olumlu kişilik özelliklerine ve dosya kapsamına uygun düşmeyen “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, kusurunun yoğunluğu ve sanığın suç işleme yönündeki olumsuz tutumu, kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak” şeklindeki gerekçeyle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Suç: Taksirle öldürme
Hüküm: 5237 sayılı TCK'nın 85/1, 62/1, 53/1-6, 63. maddelerigereğince mahkumiyet
Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle,
Hükmedilen cezanın süresi itibariyle sanık müdafinin duruşma isteminin 1412 sayılı CMUK'un 318. maddesi gereğince reddine karar verilip, dosya incelenerek gereği düşünüldü;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin kusur tespitine, teşdide ilişkin, yeterli olmayan bilirkişi raporuna dayalı olarak hüküm kurulduğu yönünde yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Taksirli suçlarda, TCK'nın 53/1. maddesinde belirtilen hak yoksunluklarına hükmedilemeyeceğinin gözetilmemesi,
2- Maktulün kazanın oluşumunda sanık ile aynı derecede eşit kusurlu olması, sanığın kazadan sonra kaçmayıp, aracını çarpmış olduğu çocuğun hastaneye götürülmesine tahsis etmiş bulunması, adli sicil kaydına göre sabıkasının bulunmaması, mahkeme tarafından sanığın fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışlarının lehine değerlendirilmiş olması hususları dikkate alındığında, oluşa, sanığın olumlu kişilik özelliklerine ve dosya kapsamına uygun düşmeyen “sanığa verilen hürriyeti bağlayıcı cezanın, suçun işleniş biçimi, kusurunun yoğunluğu ve sanığın suç işleme yönündeki olumsuz tutumu, kişiliği, yargılama sürecinde duyduğu pişmanlığı ve suçun işlenmesindeki özellikler göz önüne alınarak” şeklindeki gerekçeyle sanığa hükmolunan hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK'un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 11/04/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.