Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku Fikri Mülkiyet Hukuku
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/9307 K.2018/2133
Özet: Uyuşmazlık, davacı şirketin dünya çapında tanınmış film markası olan “…”nin, davalı tarafından tescillenmiş “…” markasının; davacının markasını ihlal ettiği iddiasıdır. Mahkeme, davalı tarafın tescil ettiği markanın davacının 1980’li yıllardan beri tanınan film ve karakter adından türetilmiş olduğunu, bu nedenle marka tescilinin geçersiz olduğu gerekçesiyle davayı reddederek temyiz itirazlarını sadezlemiş ve kararını onaylamıştır.
MAHKEMESİ: FİKRİ VE
SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2014/222-2016/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1971 yılında ...' de kurulduğunu film endüstrisi alanında dünya çapında lider olduğunu, müvekkiline ait "..." markasının dünya genelinde tescilli tanınmış bir marka olduğunu, davalının "..." ibareli markasının müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini, davalının kötü niyetli olarak marka tescilini gerçekleştirdiğini ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının Türkiye'de tescilli markası bulunmadığını "..." markasının dünyanın herhangi bir yerinde herhangi bir ürün bakımından kullanıldığına dair delil olmadığını, markanın 1996 yılında ...'de tescil edilmiş olmasının davacıya öncelik hakkı sağlamayacağını, davacının bir film şirketi olup, bu marka altında ürettiği bir ürün bulunmadığını, tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından tescil edilen "..." ibaresi davacıya ait bir telif hakkı kapsamında yer aldığı, davacının dava konusu "..." ibaresi üzerinde 80'li yıllardan beri tanınan bir filmin ve kahramanın adı olduğu, davalı tarafın bu ismi tesadüfen marka olarak seçmiş olması mümkün olmadığı, ibarenin marka olarak kullanımından doğan bir tanınmışlığı bulunmamakla birlikte filmin dünya çapında ulaştığı tanınmışlığın ibarenin tüketiciler nezdinde güçlü bir ayırt ediciliğe sahip olmasını sağladığı, davalı tarafın bu ibareyi marka olarak tescil ettirip kullanarak ibarenin sahip olduğu bu ayırt edici güçten faydalanmayı amaçladığı, davalı adına tescilli markanın kötü niyetli olarak tescil ettirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece “...” markasının hükümsüzlüğü talebiyle açılan davada, hükmün gerekçesinde dava konusu markanın “...” şeklinde yazılması maddi hata niteliğinde olup, anılan yanlışlığın yerel mahkemece her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ...(Kapatılan) .... Fikri ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesi’nce verilen 11/05/2016 tarih ve 2014/222-2016/73 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin 1971 yılında ...' de kurulduğunu film endüstrisi alanında dünya çapında lider olduğunu, müvekkiline ait "..." markasının dünya genelinde tescilli tanınmış bir marka olduğunu, davalının "..." ibareli markasının müvekkilinin marka hakkını ihlal ettiğini, davalının kötü niyetli olarak marka tescilini gerçekleştirdiğini ileri sürerek markanın hükümsüzlüğüne karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davacının Türkiye'de tescilli markası bulunmadığını "..." markasının dünyanın herhangi bir yerinde herhangi bir ürün bakımından kullanıldığına dair delil olmadığını, markanın 1996 yılında ...'de tescil edilmiş olmasının davacıya öncelik hakkı sağlamayacağını, davacının bir film şirketi olup, bu marka altında ürettiği bir ürün bulunmadığını, tanınmışlık iddiasının yerinde olmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece tüm dosya kapsamına göre; davalı tarafından tescil edilen "..." ibaresi davacıya ait bir telif hakkı kapsamında yer aldığı, davacının dava konusu "..." ibaresi üzerinde 80'li yıllardan beri tanınan bir filmin ve kahramanın adı olduğu, davalı tarafın bu ismi tesadüfen marka olarak seçmiş olması mümkün olmadığı, ibarenin marka olarak kullanımından doğan bir tanınmışlığı bulunmamakla birlikte filmin dünya çapında ulaştığı tanınmışlığın ibarenin tüketiciler nezdinde güçlü bir ayırt ediciliğe sahip olmasını sağladığı, davalı tarafın bu ibareyi marka olarak tescil ettirip kullanarak ibarenin sahip olduğu bu ayırt edici güçten faydalanmayı amaçladığı, davalı adına tescilli markanın kötü niyetli olarak tescil ettirildiği gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına ve mahkemece “...” markasının hükümsüzlüğü talebiyle açılan davada, hükmün gerekçesinde dava konusu markanın “...” şeklinde yazılması maddi hata niteliğinde olup, anılan yanlışlığın yerel mahkemece her zaman düzeltilebilecek olmasına göre, taraf vekillerinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle taraf vekillerinin temyiz itirazlarının reddi ile usul ve yasaya uygun hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 6,70 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 20/03/2018 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.