Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku Miras Hukuku
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2016/4357 K.2017/6621
Özet: 1) Davacı, davalı otobüs işletmesi çalışanı ile etkileşim sonucu kalçamı ağır kırılan 80 yaşındaki bir kişinin, müvekkilinin yaralanmasının ardından 20.000 TL manevi tazminat talep etti; 2) Anayasa Mahkemesi, davacının temyiz itirazlarını reddederek, 20.000 TL’nin tazminat olarak kabul edilmesini onaylamadı ve 54,60 TL harcı iade etmeyi karara bağladı.
MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/10/2015 tarih ve 2015/167-2015/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ... İşletmesi otobüslerinden davalı ...'nun şoförlüğünü yaptığı araçta muavin olarak çalışan davalı ... ile müvekkili arasında müvekkilinin durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığını, davalı ...'ın müvekkilini ittirerek ve tekme düşmesine ve kalçasında yaşam fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana gelmesine sebep olduğunu, davalı ...'nun ise otobüsü hızlıca hareket ettirerek olay yerinden uzaklaştıklarını, davalı ...'ın yaralama suçundan yargılanarak cezalandırıldığını, 80 yaşındaki müvekkilinin davalının sebep olduğu kırık ve yaralanmalar dolayısıyla çok ızdırap çektiğini ve hareketlerinin kısıtlandığını ileri sürerek, 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, cevap vermemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın muavin olarak çalıştığı, diğer davalıların işletmeci ve şoför olduğu araçta davacının durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığı, davalı ...'ın davacının düşmesine ve kalçasında ağır derecede kırık oluşmasına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, manevi tazminat talebinin yasal unsurlarının oluştuğu, davalının davacının küfür etmesi ve otobüsten inerken ücreti fırlatmasına karşılık haksız tahrik altında eylemi işlediğinden tazminat miktarından uygun indirim yapılarak, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının iyileşme sürecinin 9 ay sürmesi, bastonla yaşamaya başlaması, sosyal yaşamının sekteye uğraması nedeniyle mevcut zararın miktarı da dikkate alınarak, sebepsiz zenginleşme oluşturmayacak şekilde manevi tazminatın takdiri gerektiği, davalı şoför ...'nun eyleme bir dahlinin bulunmadığı, davalı işletmenin de olayda istihdam eden sıfatıyla meydana gelen haksız fiilden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın 27/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 54,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada ... 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 08/10/2015 tarih ve 2015/167-2015/207 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı ... İşletmesi otobüslerinden davalı ...'nun şoförlüğünü yaptığı araçta muavin olarak çalışan davalı ... ile müvekkili arasında müvekkilinin durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığını, davalı ...'ın müvekkilini ittirerek ve tekme düşmesine ve kalçasında yaşam fonksiyonlarını ağır derecede etkileyecek nitelikte kemik kırığı meydana gelmesine sebep olduğunu, davalı ...'nun ise otobüsü hızlıca hareket ettirerek olay yerinden uzaklaştıklarını, davalı ...'ın yaralama suçundan yargılanarak cezalandırıldığını, 80 yaşındaki müvekkilinin davalının sebep olduğu kırık ve yaralanmalar dolayısıyla çok ızdırap çektiğini ve hareketlerinin kısıtlandığını ileri sürerek, 20.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek olan en yüksek mevduat faiziyle birlikte davalılardan müteselsilen tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalılar ... ve ... vekili, davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı, cevap vermemiştir.
Mahkemece, Dairemizin bozma ilamına uyularak, tüm dosya kapsamına göre, davalı ...'ın muavin olarak çalıştığı, diğer davalıların işletmeci ve şoför olduğu araçta davacının durakta inmek istemesi üzerine tartışma yaşandığı, davalı ...'ın davacının düşmesine ve kalçasında ağır derecede kırık oluşmasına sebebiyet verecek şekilde yaraladığı, manevi tazminat talebinin yasal unsurlarının oluştuğu, davalının davacının küfür etmesi ve otobüsten inerken ücreti fırlatmasına karşılık haksız tahrik altında eylemi işlediğinden tazminat miktarından uygun indirim yapılarak, tarafların sosyal ve ekonomik durumları, davacının iyileşme sürecinin 9 ay sürmesi, bastonla yaşamaya başlaması, sosyal yaşamının sekteye uğraması nedeniyle mevcut zararın miktarı da dikkate alınarak, sebepsiz zenginleşme oluşturmayacak şekilde manevi tazminatın takdiri gerektiği, davalı şoför ...'nun eyleme bir dahlinin bulunmadığı, davalı işletmenin de olayda istihdam eden sıfatıyla meydana gelen haksız fiilden sorumlu olduğu gerekçesiyle, davalı ... yönünden davanın reddine dair verilen karar kesinleştiğinden karar verilmesine yer olmadığına, diğer davalılar yönünden davanın kısmen kabulüne, 5.000,00 TL manevi tazminatın 27/09/2010 tarihinden itibaren işleyecek yasal faizi ile birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, istek halinde aşağıda yazılı 54,60 TL harcın temyiz edene iadesine, 27/11/2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.