Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2015/15225 K.2016/357
Özet: (1) Davacı, davalıya karşı optik işinin yönetim planına aykırı olarak yürütülmesi nedeniyle maddi ve manevi tazminat talep etti; (2) Mahkeme, davalının kira sözleşmesinde optik mağaza kullanımının açıkça belirtilmediğini, faaliyet sınırlamasının geçerli olmadığını ve zarar oluşmadığını belirterek davayı reddetti.
MAHKEMESİ: ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2013/132-2014/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin ....'nin ... nolu bölümünde .... adıyla optik sektöründe faaliyet gösterdiğini, yönetim planına göre dükkan nitelikli bağımsız bölümlerin belirlenmiş olan iştigal mevzularına uygun olarak kullanılmak zorunda olduklarını, AVM'de bulunan bağımsız bölümlerin iştigal konularının 10/03/2010 tarihli genel kurul kararı ile belirlendiğini, ... nolu bölümün kafe-pastane olarak ve müvekkilinin işyerinin ise optik işlerine tahsis edildiğini, davalının ... nolu bölümde optik işiyle iştigal ettiğini, bu durumun yönetim planına açıkça aykırı olduğunu, davalının AVM'de optik işi yapmadan önce müvekkili şirketin AVM'deki tek optik olduğunu, davalının aynı işi yapmasından dolayı müvekkilinin cirosunun büyük ölçüde düştüğünü, haksız rekabet sonucunda ticari itibarının zedelendiğini ve maddi-manevi kaybının olduğunu ileri sürerek şimdilik 75.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin işyerini kiraladığı 01.03.2010 tarihinde yönetim planında müvekkilinin bağımsız bölümünün pastane, davacının işyerinin ise telefon alım satımı iştigal konulu olduğunu, müvekkilinin kira sözleşmesi yapmasından sonra davacının alelacele yönetim planı değişikliği toplantısı yaparak kendi işyerinin faaliyet alanını optik işine dönüştürdüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının akdetmiş olduğu 01.03.2010 tarihli kira sözleşmesinde taşınmazın optik mağazası olarak kullanılacağının açık bir şekilde ifade edildiği, faaliyet sınırlaması ile ilgili bir bilginin bulunmadığı, faaliyet sınırlaması kararının 10.03.2010 tarihinde alındığı ve kararın kiracı davalıya tebliğ edildiğinin ispatlanamadığı ayrıca davacının kârında bir azalmanın tespit edilemediği, bu durumda davalının optik faaliyeti sebebi ile davacının talep edebileceği maddi ve manevi zararının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 25/03/2014 tarih ve 2013/132-2014/120 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı .... vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili şirketin ....'nin ... nolu bölümünde .... adıyla optik sektöründe faaliyet gösterdiğini, yönetim planına göre dükkan nitelikli bağımsız bölümlerin belirlenmiş olan iştigal mevzularına uygun olarak kullanılmak zorunda olduklarını, AVM'de bulunan bağımsız bölümlerin iştigal konularının 10/03/2010 tarihli genel kurul kararı ile belirlendiğini, ... nolu bölümün kafe-pastane olarak ve müvekkilinin işyerinin ise optik işlerine tahsis edildiğini, davalının ... nolu bölümde optik işiyle iştigal ettiğini, bu durumun yönetim planına açıkça aykırı olduğunu, davalının AVM'de optik işi yapmadan önce müvekkili şirketin AVM'deki tek optik olduğunu, davalının aynı işi yapmasından dolayı müvekkilinin cirosunun büyük ölçüde düştüğünü, haksız rekabet sonucunda ticari itibarının zedelendiğini ve maddi-manevi kaybının olduğunu ileri sürerek şimdilik 75.000,00 TL maddi tazminat ile 10.000,00 TL manevi tazminatın dava tarihinden itibaren işleyecek reeskont faiziyle birlikte davalıdan tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili; müvekkilinin işyerini kiraladığı 01.03.2010 tarihinde yönetim planında müvekkilinin bağımsız bölümünün pastane, davacının işyerinin ise telefon alım satımı iştigal konulu olduğunu, müvekkilinin kira sözleşmesi yapmasından sonra davacının alelacele yönetim planı değişikliği toplantısı yaparak kendi işyerinin faaliyet alanını optik işine dönüştürdüğünü savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, iddia, savunma, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının akdetmiş olduğu 01.03.2010 tarihli kira sözleşmesinde taşınmazın optik mağazası olarak kullanılacağının açık bir şekilde ifade edildiği, faaliyet sınırlaması ile ilgili bir bilginin bulunmadığı, faaliyet sınırlaması kararının 10.03.2010 tarihinde alındığı ve kararın kiracı davalıya tebliğ edildiğinin ispatlanamadığı ayrıca davacının kârında bir azalmanın tespit edilemediği, bu durumda davalının optik faaliyeti sebebi ile davacının talep edebileceği maddi ve manevi zararının oluşmadığı gerekçesiyle davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı .... vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı .... vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 18/01/2016 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.