Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2011/10446 K.2012/8906
Özet: Uyuşmazlık konusu, davacı tarafından Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi’nden alınan ve kesinleşmiş bir mahkeme kararı için Türkiye’de tenfiz talebidir; Mahkeme, kararın usulüne uygun olarak tebliğ edildiğini, kesinleştiğini ve MÖHUK 54. maddesine göre tenfiz koşullarının oluştuğunu kabul ederek, davayı kabul edip karar ve ilam harcı ile vekalet ücretinin nispi olarak tahsilini onaylamıştır.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2011 tarih ve 2010/459-2011/198 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı. vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen mahkeme kararının davalıya usule uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği ve MÖHUK 54. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava kabul edilerek karar ve ilam harcı ile vekalet ücretinin nispi olarak tahsiline karar verilmiştir.
Oysa, tenfiz davalarının eda davası değil, tespit davası niteliğinde bulunması sebebiyle harç ve vekalet ücretinin maktu olarak tahsili gerektiğinden kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla kararın düzletilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin karardan tamamen çıkarılarak yerine “Alınması gereken 17,15 TL maktu harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile fazla alınan 463,70 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, yine 4 numaralı bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davacı tarafından ödenen 17,15 TL başvuru harcı ile 17,15 TL maktu karar harcı ve 10,00 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 44,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, ayrıca kararın 5 nolu bendinde yer alan nispi vekalet ücretine ilişkin “4.522,43” TL’nin hükümden çıkartılarak yerine “1.100,00 TL maktu vekalet ücretinin” kelimelerinin yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 559,70 TL harcın temyiz edene iadesine, 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada Konya 1. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 03.05.2011 tarih ve 2010/459-2011/198 sayılı kararın duruşmalı olarak incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş olup, duruşma için belirlenen 25.05.2012 günü başkaca gelen olmadığı yoklama ile anlaşılıp hazır bulunan davalı. vekili Av. .... dinlenildikten sonra duruşmalı işlerin yoğunluğu ve süre darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması ileriye bırakıldı. Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalı şirketin müvekkilinden tahsil ettiği halde geri ödemediği paranın tahsili için Almanya Cumhuriyeti Mahkemesi nezdinde açılan davanın kabul edildiğini ve bu kararın kesinleştiğini ileri sürerek, anılan yabancı mahkeme kararının tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, tüm dosya kapsamına göre, tenfizi istenen mahkeme kararının davalıya usule uygun olarak tebliğ edildiği, kararın kesinleştiği ve MÖHUK 54. maddesi uyarınca tenfiz koşullarının oluştuğu gerekçesiyle davanın kabulüne karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
1-Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davalı vekilinin yerinde görülmeyen ve aşağıdaki bent kapsamı dışında kalan diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
Mahkemece, dava kabul edilerek karar ve ilam harcı ile vekalet ücretinin nispi olarak tahsiline karar verilmiştir.
Oysa, tenfiz davalarının eda davası değil, tespit davası niteliğinde bulunması sebebiyle harç ve vekalet ücretinin maktu olarak tahsili gerektiğinden kararın açıklanan nedenlerle davalı yararına bozulmasına karar verilmesi gerekmiş ise de; yapılan yanlışlığın yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediği anlaşılmakla kararın düzletilerek onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) nolu bentte açıklanan nedenlerle davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddine, (2) nolu bentte açıklanan nedenlerle kararın hüküm fıkrasının 3 numaralı bendinin karardan tamamen çıkarılarak yerine “Alınması gereken 17,15 TL maktu harcın peşin alınan harçtan mahsubu ile fazla alınan 463,70 TL harcın karar kesinleştiğinde ve istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin eklenmesine, yine 4 numaralı bendin hükümden tamamen çıkartılarak yerine “Davacı tarafından ödenen 17,15 TL başvuru harcı ile 17,15 TL maktu karar harcı ve 10,00 TL tebligat gideri olmak üzere toplam 44,30 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, ayrıca kararın 5 nolu bendinde yer alan nispi vekalet ücretine ilişkin “4.522,43” TL’nin hükümden çıkartılarak yerine “1.100,00 TL maktu vekalet ücretinin” kelimelerinin yazılarak kararın düzeltilmiş bu şekliyle ONANMASINA, takdir olunan 900,00 TL duruşma vekalet ücretinin davacıdan alınarak davalıya verilmesine, istek halinde aşağıda yazılı 559,70 TL harcın temyiz edene iadesine, 25.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.