Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2010/10182 K.2012/2115
Özet: Uyuşmazlık, davacının yedi araçla öğrenci taşıma hizmeti için aldığı 7.000 TL’lik ücretin ödenmemesi ve bu tutarın faizli olarak tahsil edilmesi talebine ilişkinidir. Mahkeme, davacı vekilinin temyiz itirazlarını reddederek, davalı şirketten 7.000 TL’nin faiziyle birlikte tahsil edilmesine karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Hukuk Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2009 tarih ve 2007/221-2009/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu yedi araçla 2006-2007 öğretim yılı için davalı vakfın sahibi olduğu özel okulun öğrencilerini 11/09/2006 tarihinde taşımaya başladığını, müvekkilinin bu iş için aylık 17.000,00-YTL’den anlaştığını, ilk ay servis ücretinin ödendiğini ama daha sonraki ayların ücretleriyle, ek iş ücretleri toplamı olan 50.000,00-YTL’nin ödenmediğini, davalı vakfın servis ücretlerinden sorumlu olduğunu ve taşıma sözleşmesine aracılık ettiğini, davalı şirketin ortadan kaybolduğunu, müvekkilinin alacağını garanti eden vakıf tarafından ödenmediğini ileri sürerek 7.000,00-YTL alacağın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vakıf vekili, 2006-2007 servis hizmetlerini diğer davalı şirketin üstlendiğini, sözleşmenin davalı şirketle yapıldığını, davacının ise davalı emrinde çalıştığının dilekçeden anlaşıldığını, davacının hizmet veya istisna akdinden doğan taleplerinin diğer davalıya yöneltmesi gerekirken müvekkilini de davaya dahil ettiğini, davacının taşıma şirketi diğer davalıya hizmeti karşılığında kararlaştırmış oldukları aylık maaşı istediğini, vakfın bununla ilgili bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı şirket çalışanı olan davacı ile davalı vakıf arasında ücret ödenmesi konusunda yazılı veya sözlü anlaşma olmadığı, bu nedenle davacının ücretinin ödenmesi ile ilgili davalı vakfın sorumlu tutulamayacağı; davalı şirketin ticari kayıt ve belgelerini sunması için gönderilen isticvap davetiyesine icabet etmediği, böylece davacı davalı şirketten 7.000,00- TL alacaklı olduğu kanıtlayarak, davalı vakıf aleyhine açılan davanın reddine, davalı şirket aleyhine açılan davanın kabulü ile 7.000,00-TL’nin faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 6. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 26/05/2009 tarih ve 2007/221-2009/100 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin sahibi olduğu yedi araçla 2006-2007 öğretim yılı için davalı vakfın sahibi olduğu özel okulun öğrencilerini 11/09/2006 tarihinde taşımaya başladığını, müvekkilinin bu iş için aylık 17.000,00-YTL’den anlaştığını, ilk ay servis ücretinin ödendiğini ama daha sonraki ayların ücretleriyle, ek iş ücretleri toplamı olan 50.000,00-YTL’nin ödenmediğini, davalı vakfın servis ücretlerinden sorumlu olduğunu ve taşıma sözleşmesine aracılık ettiğini, davalı şirketin ortadan kaybolduğunu, müvekkilinin alacağını garanti eden vakıf tarafından ödenmediğini ileri sürerek 7.000,00-YTL alacağın yasal faiziyle birlikte davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsil edilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vakıf vekili, 2006-2007 servis hizmetlerini diğer davalı şirketin üstlendiğini, sözleşmenin davalı şirketle yapıldığını, davacının ise davalı emrinde çalıştığının dilekçeden anlaşıldığını, davacının hizmet veya istisna akdinden doğan taleplerinin diğer davalıya yöneltmesi gerekirken müvekkilini de davaya dahil ettiğini, davacının taşıma şirketi diğer davalıya hizmeti karşılığında kararlaştırmış oldukları aylık maaşı istediğini, vakfın bununla ilgili bir sorumluluğunun bulunmadığını savunarak davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, davalı şirket çalışanı olan davacı ile davalı vakıf arasında ücret ödenmesi konusunda yazılı veya sözlü anlaşma olmadığı, bu nedenle davacının ücretinin ödenmesi ile ilgili davalı vakfın sorumlu tutulamayacağı; davalı şirketin ticari kayıt ve belgelerini sunması için gönderilen isticvap davetiyesine icabet etmediği, böylece davacı davalı şirketten 7.000,00- TL alacaklı olduğu kanıtlayarak, davalı vakıf aleyhine açılan davanın reddine, davalı şirket aleyhine açılan davanın kabulü ile 7.000,00-TL’nin faiziyle birlikte davalı şirketten tahsiline karar verilmiştir.
Karar, davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava dosyası içerisindeki bilgi ve belgelere, mahkeme kararının gerekçesinde dayanılan delillerin tartışılıp, değerlendirilmesinde usul ve yasaya aykırı bir yön bulunmamasına göre, davacı vekilinin tüm temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,00 TL temyiz ilam harcının temyiz edenden alınmasına, 16/02/2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.