Yargıtay 11. Hukuk Dairesi Ticaret Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 11. Hukuk Dairesi E.2009/8043 K.2011/570
Özet: (1) Taraflar arasında 11.02.2008’te imzalanan FÖY franchise sözleşmesinin feshi ve bu fesih sürecinde tarafların lisans, isim kullanım hakkı ve komisyon ücretleri konusundaki hak ve yükümlülüklerinin belirlenmesi uyuşmazlık konusu olmuştur. (2) Mahkeme, davalı vekilinin temyiz itirazlarını kabul ederek kararın davalı yararına bozulmasına ve temyiz peşin harcının iadesine hükmetmiştir.
MAHKEMESİ: Ticaret Mahkemesi
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 tarih ve 2009/225-2009/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 11.02.2008 tarihinde imzalanan FÖY franchise sözleşmesine göre davalının lisans ve isim kullanım hakkının tek satıcı olmamak kaydı ile alındığını, sözleşmenin davalı tarafından tek taraflı olarak müvekkiline imzalatıldığını, müvekkiline müzakere, pazarlık ve seçim hakkı tanınmadığını, içeriğini tam olarak bilmeden imzaladığını, işlem başına 5,00 KR FÖY kullanma hizmet komisyon ücretinin giderlerini karşılamaya yetmediğini, sözleşmeye konulan haksız şartların edimler arasında orantısızlık yarattığını, sözleşmenin süresinin bitimine kadar beklemenin müvekkili için telafisi imkansız zararlar doğuracağını, sözleşmenin feshi için müvekkilinin ihtarname gönderdiğini ancak sözleşme hükümlerine göre fesih hakkının sadece davalıya tanındığını, aksi halde müvekkilinin cezai şart ödemesi gerektiğini, bu hükmün müvekkiline büyük zarar vereceğini ileri sürerek, müvekkiline haklı nedenlerle fesih hakkının tanınmasını ve müvekkilinin ağır zarara uğrama tehlikesi bulunduğundan sözleşmenin feshedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davanın konusunun taraflar arasındaki FÖY franchise sözleşmesinin feshine ilişkin olduğu, FÖY Franchise sözleşmeleri lisans ve isim hakkı kullanımına yönelik taleplerin FSEK kapsamında değerlendirilerek ihtisas mahkemeleri olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiği kanaatiyle mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın talep halinde İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taraflar arasında imzalanan franchise sözleşmesinin haklı nedenlerle feshi istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki Franchise sözleşmesi dosya arasına alınmadan tensiple birlikte franchise sözleşmesinin lisans ve isim hakkı kullanımına yönelik talepleri içerdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Dava konusu franchise sözleşmesi dosya arasına getirtildikten sonra taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki niteliği belirlenerek görev hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Taraflar arasında görülen davada İstanbul 4. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 27.03.2009 tarih ve 2009/225-2009/110 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi ... tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili ile davalı arasında 11.02.2008 tarihinde imzalanan FÖY franchise sözleşmesine göre davalının lisans ve isim kullanım hakkının tek satıcı olmamak kaydı ile alındığını, sözleşmenin davalı tarafından tek taraflı olarak müvekkiline imzalatıldığını, müvekkiline müzakere, pazarlık ve seçim hakkı tanınmadığını, içeriğini tam olarak bilmeden imzaladığını, işlem başına 5,00 KR FÖY kullanma hizmet komisyon ücretinin giderlerini karşılamaya yetmediğini, sözleşmeye konulan haksız şartların edimler arasında orantısızlık yarattığını, sözleşmenin süresinin bitimine kadar beklemenin müvekkili için telafisi imkansız zararlar doğuracağını, sözleşmenin feshi için müvekkilinin ihtarname gönderdiğini ancak sözleşme hükümlerine göre fesih hakkının sadece davalıya tanındığını, aksi halde müvekkilinin cezai şart ödemesi gerektiğini, bu hükmün müvekkiline büyük zarar vereceğini ileri sürerek, müvekkiline haklı nedenlerle fesih hakkının tanınmasını ve müvekkilinin ağır zarara uğrama tehlikesi bulunduğundan sözleşmenin feshedilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalıya dava dilekçesi tebliğ edilmemiştir.
Mahkemece, iddia ve tüm dosya kapsamına göre, davanın konusunun taraflar arasındaki FÖY franchise sözleşmesinin feshine ilişkin olduğu, FÖY Franchise sözleşmeleri lisans ve isim hakkı kullanımına yönelik taleplerin FSEK kapsamında değerlendirilerek ihtisas mahkemeleri olan Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemelerinde görülmesi gerektiği kanaatiyle mahkemenin görevsizliğine, kararın kesinleşmesinden sonra dosyanın talep halinde İstanbul Fikri ve Sınai Haklar Hukuk Mahkemesi’ne gönderilmesine karar verilmiştir.
Kararı, davalı vekili temyiz etmiştir.
Dava, taraflar arasında imzalanan franchise sözleşmesinin haklı nedenlerle feshi istemine ilişkindir. Mahkemece, taraflar arasındaki Franchise sözleşmesi dosya arasına alınmadan tensiple birlikte franchise sözleşmesinin lisans ve isim hakkı kullanımına yönelik talepleri içerdiğinden bahisle görevsizlik kararı verilmiştir. Dava konusu franchise sözleşmesi dosya arasına getirtildikten sonra taraflar arasındaki uyuşmazlığın hukuki niteliği belirlenerek görev hususunun değerlendirilmesi gerekirken eksik incelemeyle yazılı şekilde hüküm tesisi doğru görülmemiş bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile kararın davalı yararına BOZULMASINA, ödediği temyiz peşin harcın isteği halinde temyiz edene iadesine, 24.01.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.