Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2022/792 K.2025/413
Özet: Uyuşmazlık, mahkümete iletilen tezabeni kullanılma (uzlaşma) talebinin reddi ve bu taze kararın tebliğin usulsüzlüğünün sorgulanması üzerine şekilleniyor. Mahkemeyle, sanığın tebliğ usulüne aykırı bulunan beklentilerini ve talebini özetleyerek, önceden kabul edilen tebliğ kararının geçerliliklerini araştırdı ve sanığın temyiz hakkını sınırlayan kararını nihai olarak kesinleştirdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SAYISI: 2017/971 E. 2018/242 K.
SUÇLAR: Dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: Onama
Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliği usulsüz ise de; Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre "tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, bu dosyadan hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin kesinleştirilip infaza verilen sanığın, hapis cezalarının infazının 17.07.2018 tarihinde başladığı, sanığın 30.07.2018 tarihli dilekçe ile uzlaşma yasasından faydalanmak istediğini belirttiği, mahkemece 06.08.2018 tarihli ek kararla talebi reddedildiği, öncesinde de Burdur İnfaz Hakimliğinin 01.08.2018 tarihli ve 2018/815 Esas, 2018/823 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 01.08.2018 tarihinden itibaren tahliyesine ve koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık bu kez 15.10.2018 tarihli dilekçe ile uzlaşma talebinde bulunduğu mahkemece 19.10.2018 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, sanığın aynı zamanda 15.10.2018 tarihinde adli para cezalarını ödediği ve 13.03.2020 tarihine bihakkın tahliye edildiği dolayısıyla en aleyhe kabulle bihakkın tahliye edildiği tarihte bahse konu kararı öğrendiğinin kabulü ile karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen öğrenme tarihinden itibaren bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.01.2025 tarihinde karar verildi.
SAYISI: 2017/971 E. 2018/242 K.
SUÇLAR: Dolandırıcılık, güveni kötüye kullanma
HÜKÜMLER: Mahkûmiyet
TEBLİĞNAME GÖRÜŞLERİ: Onama
Sanığın yokluğunda verilen hükme ilişkin gerekçeli kararın tebliği usulsüz ise de; Tebligat Kanunu'nun 32. maddesine göre "tebliğ usulüne aykırı yapılmış olsa bile, muhatabı tebliğe muttali olmuş ise muteber sayılır" şeklindeki düzenleme nazara alındığında, bu dosyadan hakkındaki mahkûmiyet hükümlerinin kesinleştirilip infaza verilen sanığın, hapis cezalarının infazının 17.07.2018 tarihinde başladığı, sanığın 30.07.2018 tarihli dilekçe ile uzlaşma yasasından faydalanmak istediğini belirttiği, mahkemece 06.08.2018 tarihli ek kararla talebi reddedildiği, öncesinde de Burdur İnfaz Hakimliğinin 01.08.2018 tarihli ve 2018/815 Esas, 2018/823 Karar sayılı kararı ile hükümlünün 01.08.2018 tarihinden itibaren tahliyesine ve koşullu salıverilme tarihine kadar denetimli serbestlik tedbiri uygulanmasına karar verildiği, sanık bu kez 15.10.2018 tarihli dilekçe ile uzlaşma talebinde bulunduğu mahkemece 19.10.2018 tarihli ek karar ile talebin reddine karar verildiği, sanığın aynı zamanda 15.10.2018 tarihinde adli para cezalarını ödediği ve 13.03.2020 tarihine bihakkın tahliye edildiği dolayısıyla en aleyhe kabulle bihakkın tahliye edildiği tarihte bahse konu kararı öğrendiğinin kabulü ile karar tarihi itibarıyla 6723 sayılı Kanun’un 33 üncü maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8 inci maddesi gereği yürürlükte bulunan 1412 sayılı Ceza Muhakemeleri Usulü Kanunu’nun (1412 sayılı Kanun) 310 uncu maddesinin birinci fıkrasında belirlenen öğrenme tarihinden itibaren bir haftalık kanunî süre geçtikten sonra 26.04.2021 tarihinde temyiz isteğinde bulunulduğu, hükmün, 1412 sayılı Kanun’un 305 inci maddesinin birinci fıkrası gereği re’sen temyize de tabi olmadığı anlaşılmakla, sanığın temyiz isteğinin, 1412 sayılı Kanun’un 317 nci maddesi gereği, Tebliğname’ye aykırı olarak, oy birliğiyle REDDİNE,
Esası incelenmeyen dava dosyasının, Mahkemesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
08.01.2025 tarihinde karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.