Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku · ön sınıflandırma
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2019/7183 K.2022/7082
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, 7201 sayılı Tebligat Kanunu ve 6099 sayılı Kanun hükümlerine aykırı olarak, belgedeki bilinen en son adres yerine MERNİS adresine yapılan tebligatın geçersiz olduğunu kabul ederek, katılana usulüne uygun şekilde yeniden tebligat işlemi gerçekleştirip şikayeti süreci Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına tevdiz ederek davayı sonlandırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR: Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın katılanın dosyadaki bilinen en son adresi olan 01.10.2013 tarihli beyanında belirttiği "... Sitesi ..." adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, gerekçeli kararın katılana usulüne uygun şekilde tebliği ile temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇLAR: Resmi belgede sahtecilik, suç eşyasının satın alınması veya kabul edilmesi
HÜKÜMLER: Mahkumiyet
7201 sayılı Tebligat Kanunu'nun 10. maddesi uyarınca “tebligat, tebliğ yapılacak şahsa bilinen en son adresinde yapılır” hükmü ile 6099 sayılı Kanunla yapılan değişiklik sonucunda anılan maddeye eklenen “bilinen en son adresin tebligata elverişli olmadığının anlaşılması veya tebligat yapılamaması hâlinde, muhatabın adres kayıt sisteminde bulunan yerleşim yeri adresi, bilinen en son adresi olarak kabul edilir ve tebligat buraya yapılır” ek fıkra hükmüne aykırı olarak, yokluğunda verilen kararın katılanın dosyadaki bilinen en son adresi olan 01.10.2013 tarihli beyanında belirttiği "... Sitesi ..." adresi yerine doğrudan MERNİS adresine yapılan tebligat işlemi geçersiz olduğundan, gerekçeli kararın katılana usulüne uygun şekilde tebliği ile temyizi halinde ek tebliğname de düzenlendikten sonra iadesinin temini için dosyanın Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.