Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4980 K.2018/7900
Özet: Uyuşmazlık, sanıkların eski bir tescilli evrakta sahtecilik yapılıp yapılmadığına dair yargılaması ve temyiz haklarıyla ilgiliydi; mahkeme, veriş tarihleriyle ilgili temyiz süresinin yanlışlıkla "15 gün" olarak gösterilmesinden dolayı temyiz süresinin geçerli olduğu sonucuna vardı. Mahkumiyet kararının ilgili yasalar çerçevesinde yeniden gözden geçirilmesi gerekmediği, zamanaşımı nedeniyle karara bağlanılması ve hakların temyizden dolayı iptal edilmesi kararı verilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
7035 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasının Bölge Adliye Mahkemelerinden verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak sanık ...'un yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin "15 gün olarak" gösterilmek suretiyle duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla, sanığın 16.03.2018 müdafiinin 14.02.2018 havale tarihli temyiz dilekçesinin ve yine yokluğunda karar verilen sanıklar müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla öğrenme üzerine sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Sanıkların ortağı oldukları Nurşen Elektrik Ltd. Şti'ne katılan ...'in yetkilisi olduğu Birtur Petrol ve Petrol Ürünleri Ltd. Şti tarafından ödeme yapılması, çek karnesi alınması, internet şifresi verilmesi ve kredi alınmasına yönelik bir kısım talimatlara katılan yerine imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; 08.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda sanıkların eli ürünü olduğu tespit edilen en son suça konu belgenin 24.01.2006 tarihli olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçlarının 5237 sayılı TCK'nin 207/1. maddesindeki cezasının miktarı itibarıyla tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.01.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Özel belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
7035 sayılı Yasa ile değişik 5271 sayılı CMK'nin 291. maddesinin 1. fıkrasının Bölge Adliye Mahkemelerinden verilen kararlara ilişkin temyiz süresini düzenlediği, daha önce Yargıtay incelemesinden geçen dosyalara ilişkin temyiz süresinin CMUK'nin 310. maddesine göre 1 hafta olduğu, ancak sanık ...'un yüzüne karşı verilen hükümde temyiz süresinin "15 gün olarak" gösterilmek suretiyle duraksamaya neden olunduğu anlaşılmakla, sanığın 16.03.2018 müdafiinin 14.02.2018 havale tarihli temyiz dilekçesinin ve yine yokluğunda karar verilen sanıklar müdafiine gerekçeli kararın tebliğ edilmediği anlaşılmakla öğrenme üzerine sanıklar müdafiinin öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek yapılan incelemede,
Sanıkların ortağı oldukları Nurşen Elektrik Ltd. Şti'ne katılan ...'in yetkilisi olduğu Birtur Petrol ve Petrol Ürünleri Ltd. Şti tarafından ödeme yapılması, çek karnesi alınması, internet şifresi verilmesi ve kredi alınmasına yönelik bir kısım talimatlara katılan yerine imza atmak suretiyle özel belgede sahtecilik suçunu işlediklerinin iddia olunduğu olayda; 08.02.2018 tarihli bilirkişi raporunda sanıkların eli ürünü olduğu tespit edilen en son suça konu belgenin 24.01.2006 tarihli olması nedeniyle, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanıklara yüklenen "özel belgede sahtecilik" suçlarının 5237 sayılı TCK'nin 207/1. maddesindeki cezasının miktarı itibarıyla tabi olduğu aynı Yasanın 66/1-e ve 67/4. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suçun işlendiği 24.01.2006 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde hükümler kurulması yasaya aykırı, sanık ... ve sanıklar müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gereğince 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak sanıklar hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK’nin 66/1-e, 67/4 ve 5271 sayılı CMK’nin 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.