Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2018/4853 K.2018/7448
Özet: Uyuşturucu mal taşımacılığı kapsamında görevini kötüye kullanması sonucu 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'na göre 2 ay hapis ve 1.52 milyon TL para cezası verilen mahkumiyetin infazından üç yıl içinde yeniden suç işlemiş sayılı iddialarla, Suruç Asliye Ceza Mahkemesi'nin 15.03.2018 tarihli ek kararının, yasa hükümlerine aykırı olarak talebi reddettiği tespit edildi. Mahkeme, ilgili ek kararı iptal ederek, esas hükmün vaki olmadığı gerekçesiyle yasaklanmış hakların geri verilmesi talebini kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Asıl karar: mahkumiyet
Ek karar: iade talebinin reddi
Hükümlünün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 355. maddesi gereğince 2 ay hapis ve 1.520.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre ertelenmesine dair Suruç Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2000 tarihli 1999/181 Esas ve 2000/53 Karar sayılı hükmüyle ilgili olarak, yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 15.03.2018 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi:
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesi uyarınca yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilmesi için, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekeceği, ancak cezanın infazından itibaren 3 yıl geçmesi şartının somut olayda aranamayacağı, zira 765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesinde; “Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır.” denildiği ve hükümlü hakkındaki mahkumiyet hükmünün tarihinin de 02.03.2000 olduğu, 02.03.2005 tarihi itibarıyla bahse konu mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı, hükümlünün adli sicil kaydında görünen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına konu suç tarihlerinin ise 06.12.2005 ve 22.10.2008 olduğu gözetilmeden, hükümlünün iyi halli olup olmadığı hususunda bir değerlendirme de yapılmaksızın, hükümlünün cezasının infazının tamamlandığı tarihten itibaren 3 yıllık süre içerisinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca 15.03.2018 tarihli ek kararın BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
HÜKÜMLÜ: ...
SUÇ: Görevi kötüye kullanma
HÜKÜM: Asıl karar: mahkumiyet
Ek karar: iade talebinin reddi
Hükümlünün, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 355. maddesi gereğince 2 ay hapis ve 1.520.000 TL ağır para cezası ile cezalandırılmasına, cezasının 647 sayılı Cezaların İnfazı Hakkında Kanun'un 6. maddesine göre ertelenmesine dair Suruç Asliye Ceza Mahkemesinin 02.03.2000 tarihli 1999/181 Esas ve 2000/53 Karar sayılı hükmüyle ilgili olarak, yasaklanmış hakların geri verilmesi talebinin reddine dair aynı Mahkemenin 15.03.2018 tarihli ek kararına yönelik temyiz isteminin incelenmesi:
5352 sayılı Adli Sicil Kanunu’nun 13/A maddesi uyarınca yasaklanmış hakların geri verilmesi yoluna gidilebilmesi için, mahkûm olunan cezanın infazının tamamlandığı tarihten itibaren üç yıllık bir sürenin geçmiş olması, kişinin bu süre zarfında yeni bir suç işlememiş olması ve hayatını iyi halli olarak sürdürdüğü hususunda mahkemede bir kanaat oluşması gerekeceği, ancak cezanın infazından itibaren 3 yıl geçmesi şartının somut olayda aranamayacağı, zira 765 sayılı TCK’nin 95/2. maddesinde; “Cürüm ile mahkum olan kimse hüküm tarihinden itibaren beş sene içinde işlediği diğer bir cürümden dolayı evvelce verilen ceza cinsinden bir cezaya yahut hapis veya ağır hapis cezasına mahkum olmazsa, cezası tecil edilmiş olan mahkumiyeti esasen vaki olmamış sayılır.” denildiği ve hükümlü hakkındaki mahkumiyet hükmünün tarihinin de 02.03.2000 olduğu, 02.03.2005 tarihi itibarıyla bahse konu mahkumiyetin esasen vaki olmamış sayılacağı, hükümlünün adli sicil kaydında görünen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararlarına konu suç tarihlerinin ise 06.12.2005 ve 22.10.2008 olduğu gözetilmeden, hükümlünün iyi halli olup olmadığı hususunda bir değerlendirme de yapılmaksızın, hükümlünün cezasının infazının tamamlandığı tarihten itibaren 3 yıllık süre içerisinde yeniden suç işlediği gerekçesiyle talebin reddine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, hükümlünün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca 15.03.2018 tarihli ek kararın BOZULMASINA, 01.10.2018 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.