Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/6263 K.2018/7122
Özet: Uyuşmazlık konusu, sanığın “lise diploması” gibi resmi belgeyi düzenleyerek veya kullanarak resmi belgede sahtecilik suçu işlediği iddiası üzerinedir. Mahkeme, sanığın suçunu ikrar ettiği ve olumlu davranışlarını hesaba katarak TCK 62. maddesi uyarınca hüküm açıklamasını geri bırakmak yerine mahkumiyet kararını sürdürürken, bu kararın 1412 sayılı CMUK 321. maddesi uyarınca 20.09.2018’de oy birliği ile bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Kararın gerekçe bölümünde, “...’nin, ... ve ...’nın resmi belge niteliğinde olan ve iğfal kabiliyetine haiz lise diplomasını düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri anlaşıldığından aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir” denilmesine rağmen, hüküm kısmında, “Sanık ...’nin olay günü suretiyle sahte resmi belge kullanmak suçunu işlediği iddia, ikrar, ekspertiz raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla …”denilerek, sanık ...’nin resmi belge düzenlemek suçunu mu yoksa resmi belgeyi kullanmak suçunu mu işlediği konusunda çelişkiye düşülmesi,
2-Sanık hakkında "suçunu ikrar ederek, yargılama sürecindeki olumlu davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim nedeni kabul edilerek" şeklindeki gerekçe ile TCK'nin 62. maddesi uygulandığı halde; " sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile verilen ceza miktarı gözönüne alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından" biçimindeki gerekçesi ile mahkemeyi olumsuzluğa sevk eden kişisel özelliklerin neler olduğu da açıklanmadan, çelişkiye neden olacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1-Kararın gerekçe bölümünde, “...’nin, ... ve ...’nın resmi belge niteliğinde olan ve iğfal kabiliyetine haiz lise diplomasını düzenlemek suretiyle resmi belgede sahtecilik suçunu işledikleri anlaşıldığından aşağıdaki şekilde hüküm kurmak gerekmiştir” denilmesine rağmen, hüküm kısmında, “Sanık ...’nin olay günü suretiyle sahte resmi belge kullanmak suçunu işlediği iddia, ikrar, ekspertiz raporu, olay tutanağı ve tüm dosya kapsamından anlaşılmakla …”denilerek, sanık ...’nin resmi belge düzenlemek suçunu mu yoksa resmi belgeyi kullanmak suçunu mu işlediği konusunda çelişkiye düşülmesi,
2-Sanık hakkında "suçunu ikrar ederek, yargılama sürecindeki olumlu davranışları, cezanın sanığın geleceği üzerindeki olası etkileri takdiri indirim nedeni kabul edilerek" şeklindeki gerekçe ile TCK'nin 62. maddesi uygulandığı halde; " sanığın kişilik özellikleri, duruşmadaki tutum ve davranışları ile verilen ceza miktarı gözönüne alınarak hükmün açıklanmasının geri bırakılması halinde ileride bir daha suç işlemeyeceği yönünde mahkememizde olumlu kanaat oluşmadığından" biçimindeki gerekçesi ile mahkemeyi olumsuzluğa sevk eden kişisel özelliklerin neler olduğu da açıklanmadan, çelişkiye neden olacak şekilde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına yer olmadığına karar verilmesi,
3-5237 sayılı TCK’nin 53. maddesine ilişkin uygulamanın, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 tarihli 2014/140 esas ve 2015/85 karar sayılı kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Kanun‘un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 20/09/2018 tarihinde oy birliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.