Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/4873 K.2018/746
Özet: Asliye Ceza Mahkemesi, sanığın resmi belgede sahtecilik suçlamasını kabul edip mahkumiyet kararını vermek üzere 2018/746 sayılı kararını 01.02.2018 tarihinde oybirliğiyle kabul etti.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Hüküm fıkrasında delil olarak saklanmasına karar verilen suça konu araç ruhsatının adli emanet kayıt numarasının 2012/2010 olarak mahallinde düzeltilmesi, adli emanetin 2012/1855 ve 2012/1685 sırasına kayıtlı eşyalar hakkında da mahallinde her zaman bir karar verilmesi, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi isabetsizliği ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezanın teşdit nedenleri ile cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Hüküm fıkrasında delil olarak saklanmasına karar verilen suça konu araç ruhsatının adli emanet kayıt numarasının 2012/2010 olarak mahallinde düzeltilmesi, adli emanetin 2012/1855 ve 2012/1685 sırasına kayıtlı eşyalar hakkında da mahallinde her zaman bir karar verilmesi, sanığın gözaltında geçirdiği sürenin 5237 sayılı TCK'nın 63. maddesi uyarınca cezasından mahsubuna karar verilmemesi isabetsizliği ile 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilme tarihine kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin, Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte infaz aşamasında yeniden değerlendirilmesi mümkün görülmüştür.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, temel cezanın teşdit nedenleri ile cezayı azaltıcı sebeplerin bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiriler dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 01.02.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.