Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/2957 K.2018/4042
Özet: Uyuşmazlık konusuyla ilgili olarak sanık, 11/08/2009–27/08/2009 tarihleri arasında mühür bozma suçunu işlediği iddia edilerek yargılandı. Mahkeme, delillerin incelenmesi, suçun sübütün kabulü ve cezayı azaltıcı sebeplerin takdir edilmesi sonucunda, sanığı 5 ay hapis cezasına mahkum etti ve kararını açıklamaya karar verdi.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gerekçeli karar başlığına “11.8.2009” olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde ”11/08/2009 - 27/08/2009” olacak şekilde eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.05.2018 tarihinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma şartlarının bulunduğu yönünden oyçokluğu ile, diğer yönlerden oybirliği ile karar verildi.
Dairemizin 02/05/2018 tarih, 2017/2957 Es., 2018/4042 Kr. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.
Sanığın TCK'nın 203/1, 62. maddeleriyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarih 2014/248 Es., 2014/597 Kr. sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.
Sanık hakkında aynı mahkemece 23.06.2011 tarih 2010/200 Es- 2011/391 Kr. sayıyla verilen hükmün CMK'nın 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasına geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.
Deneme devresi içinde sanık hakkında Konya 6. Sulh Ceza Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2014 tarih 2012/1096 Es., 2014/181 Kr. sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesi ve aynı Yasanın 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca doğrudan 360 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükümlere istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.
Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.
Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 02/05/2018
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Gerekçeli karar başlığına “11.8.2009” olarak eksik yazılan suç tarihinin mahallinde ”11/08/2009 - 27/08/2009” olacak şekilde eklenmesi ve 5237 sayılı TCK'nın 53. maddesinin uygulanmasında, Anayasa Mahkemesi'nin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamada toplanan deliller karar yerinde incelenip, yüklenen suçun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı azaltıcı sebebin niteliği takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosya içeriğine göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan; sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 02.05.2018 tarihinde açıklanması geri bırakılan hükmün açıklanma şartlarının bulunduğu yönünden oyçokluğu ile, diğer yönlerden oybirliği ile karar verildi.
Dairemizin 02/05/2018 tarih, 2017/2957 Es., 2018/4042 Kr. sayılı çoğunluk görüşüne aşağıdaki sebepten muhalifim.
Sanığın TCK'nın 203/1, 62. maddeleriyle 5 ay hapis cezası ile cezalandırılmasına dair Hükmün Açıklanması suretiyle kurulan Konya 4. Asliye Ceza Mahkemesi'nin 18/11/2014 tarih 2014/248 Es., 2014/597 Kr. sayılı kararı usul ve yasaya aykırıdır.
Sanık hakkında aynı mahkemece 23.06.2011 tarih 2010/200 Es- 2011/391 Kr. sayıyla verilen hükmün CMK'nın 231/6 ve devam maddeleri uyarınca açıklanmasına geri bırakıldığı anlaşılmaktadır.
Deneme devresi içinde sanık hakkında Konya 6. Sulh Ceza Ceza Mahkemesi'nin 27/02/2014 tarih 2012/1096 Es., 2014/181 Kr. sayı ile 5237 sayılı TCK'nın 106/1-2. cümlesi ve aynı Yasanın 29/1, 62/1, 52/2. maddeleri uyarınca doğrudan 360 TL APC ile cezalandırılmasına ilişkin kesin olarak verilen hükümlere istinaden ilgili mahkemesine ihbarda bulunulduğu görülmüştür.
Kesin olarak verilen kararların olağan yargı yolu içinde temyiz incelenmesine konu edilmesi mümkün değildir. Ancak şartların varlığı halinde kanun yararına bozma suretiyle hukuka aykırılığın giderilmesi mümkündür. Dolayısıyla etkin bir yargısal denetime tabi olmayan kesin hükümlerin hükmün açıklanmasına dayanak alınması mümkün değildir. Bu durum iç hukukumuzun bir parçası olan İnsan Hakları ve Ana Hürriyetleri Korumaya Dair Avrupa Sözleşmesinin 6/2. maddesine güvence altına alınan Masumiyet Karinesinin ihlali niteliğindedir.
Bu sebeplerle anılan mahkeme kararının bozulması gerektiği düşüncesiyle sayın çoğunluğun görüşüne muhalifim. 02/05/2018
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.