Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/14268 K.2017/6581
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın “resmi belgede sahtecilik” suçlamasıyla ilgili olarak, tebligatın usulsüzlüğü ve temyiz süresinin başlatılmaması konusundaki itirazıdır. (2) Mahkeme, sanığın tebligatın usulsüz olduğunu kabul edip temyiz süresinin geçerli olduğunu karar vererek, açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK ve 5271 sayılı CMK hükümleri çerçevesinde düşürülmesini ve sanığın mahkumiyet kararı olmak üzere cezanın iptal edilmesini hükmedmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine gönderilen gerekçeli kararın tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 18.03.2008 günlü tebliğ işleminin, aynı adrese daha önce usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu ve temyiz süresini başlatmadığı, sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merci Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 09.10.2009 gün ve 2007/380 E. 2007/555 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararıda kaldırılarak yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 20.11.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
Sanığın sorgusunda beyan ettiği adresine gönderilen gerekçeli kararın tebliğ edilemeden iade gelmesi üzerine, Tebligat Kanunu'nun 35. maddesine göre yapılan 18.03.2008 günlü tebliğ işleminin, aynı adrese daha önce usulüne uygun tebligat yapılmamış olması nedeniyle usulsüz olduğu ve temyiz süresini başlatmadığı, sanığın öğrenme üzerine temyizinin süresinde olduğu kabul edilerek ve 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 311. maddesi hükmüne göre, eski hale getirme istemiyle birlikte temyiz talebinde de bulunulması halinde, inceleme merci Yargıtay’ın ilgili dairesi olduğundan, Mahkemenin hukuki dayanaktan yoksun olan 09.10.2009 gün ve 2007/380 E. 2007/555 K. sayılı temyiz talebinin reddine ilişkin ek kararıda kaldırılarak yapılan incelemede;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “resmi belgede sahtecilik” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihi itibariyle yürürlükte bulunan ve lehe olan 5237 sayılı TCK’nın 204/1. maddesinde öngörülen cezasının üst sınırı itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen 8 yıllık asli dava zamanaşımının, kesici son işlem olan mahkumiyet hükmünün kurulduğu 20.11.2007 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta aynı Kanunun 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkında açılan kamu davasının 5237 sayılı TCK'nın 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 11.10.2017 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.