Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/12523 K.2022/5457
Özet: Sanık, 2009 ve 2010 defterlerini 03.10.2013 tebligata rağmen ibraz etmediği iddiasıyla yargılanırken, kollukların 29.03.2013 tespit tutanağında bulgu kalınmadığını, silah ve maddi değeri olmayan belgelerin çalındığını kanıtlayamadığını; bu nedenle mafili beyanın savunmaya yeterli sayılmadığını belirten mahkeme kararını 5320 sayılı Kanun, 8/1. maddesi uygulamasıyla, 1412 sayılı CMUK 321. maddesine göre, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle bozdu.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Beraat
Sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini 03.10.2013 tarihli tebligata rağmen ibraz etmediğinin iddia edildiği olayda; her ne kadar sanık, şirkete ait belgelerin araçtan çalındığını savunmuş ise de; kolluk tarafından tutulan 29.03.2013 tarihli tespit tutanağında bulgu niteliğini taşıyabilecek herhangi bir materyal ve vücut izine rastlanmamış olması, suça konu defter ve belgelerin çalındığına dair sanığın beyanı dışında kolluk kuvvetlerince bir tespit yapılmaması ve başkalarının yararlanamayacağı ve maddi değeri olmayan defter ve belgelerin çalınmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; hırsızlık müracaatının tek başına zayi belgesi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu durumun mücbir sebep ya da irade dışı kaybolmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olmadığı, bu nedenlerle savunmaya itibar edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın unsurları itibarıyla oluşan suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine hükmolunması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Beraat
Sanığın, 2009 ve 2010 takvim yıllarına ait defter ve belgelerini 03.10.2013 tarihli tebligata rağmen ibraz etmediğinin iddia edildiği olayda; her ne kadar sanık, şirkete ait belgelerin araçtan çalındığını savunmuş ise de; kolluk tarafından tutulan 29.03.2013 tarihli tespit tutanağında bulgu niteliğini taşıyabilecek herhangi bir materyal ve vücut izine rastlanmamış olması, suça konu defter ve belgelerin çalındığına dair sanığın beyanı dışında kolluk kuvvetlerince bir tespit yapılmaması ve başkalarının yararlanamayacağı ve maddi değeri olmayan defter ve belgelerin çalınmasının hayatın olağan akışına uygun düşmemesi, sanık tarafından hukuk mahkemelerine müracaatla usulünce alınmış bir zayi belgesinin bulunmaması karşısında; hırsızlık müracaatının tek başına zayi belgesi olarak kabulünün mümkün bulunmadığı ve bu durumun mücbir sebep ya da irade dışı kaybolmayı kanıtlayıcı kuvvet ve nitelikte olmadığı, bu nedenlerle savunmaya itibar edilemeyeceği anlaşılmakla, sanığın unsurları itibarıyla oluşan suçtan mahkumiyetine hükmedilmesi gerekirken yazılı gerekçe ile beraatine hükmolunması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nin 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.