Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2017/10985 K.2022/4318
Özet: Mahkeme, sanığın 2012’de şirket hisselerini devralırken, 2008 yılında devredilen defter ve belgeleri saklama sorumluluğunu üstlenip üstlenmediğini araştırmadan beraat kararı verirken, eksik delil incelemesi nedeniyle hükmü bozdurur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Beraat
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması; defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu gözetildiğinde; sanığın 2012 yılında şirket hisselerini devraldığı, istenilen defter ve belgelerin sanığın söz konusu şirketteki hisseleri devraldığı tarihten önceki döneme ait olduğu ve sanığın savunmasında, şirketi 2012 yılında devraldığını, 2008 yılında şirketin kanuni temsilcisi olmadığını, şirketi devralırken defter ve belgeleri istediğinde kendisine muhasebede olduğunun söylendiğini, hisse devir sözleşmesine bu konuda herhangi bir şerh yazmadığını belirtmesi karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; şirketin önceki yetkili temsilcisinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, 2008 yılına ait defter ve belgelerin sanığa teslim edilip edilmediği, teslim edilmiş ise bu hususta teslim tesellüm tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
SUÇ: Defter, kayıt ve belgeleri gizleme
HÜKÜM: Beraat
Ayrıntıları Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23.11.1999 tarihli 1999/11-273 Esas ve 1999/288 Karar sayılı ilamında açıklandığı üzere, defter ve belgelerin çalındığı, kaybolduğu, bulunamadığı ileri sürülerek ibrazından kaçınılması halinde, VUK'nin 139. maddesinde yazılı hususlarla usulüne uygun tebligatın aranmasına gerek bulunmaması; defter, kayıt ve belgeleri saklama sorumluluğunun mükellef sanığa ait olduğu gözetildiğinde; sanığın 2012 yılında şirket hisselerini devraldığı, istenilen defter ve belgelerin sanığın söz konusu şirketteki hisseleri devraldığı tarihten önceki döneme ait olduğu ve sanığın savunmasında, şirketi 2012 yılında devraldığını, 2008 yılında şirketin kanuni temsilcisi olmadığını, şirketi devralırken defter ve belgeleri istediğinde kendisine muhasebede olduğunun söylendiğini, hisse devir sözleşmesine bu konuda herhangi bir şerh yazmadığını belirtmesi karşısında, suçun unsurlarının ve maddi gerçeğin kuşkuya yer bırakmayacak şekilde tespiti bakımından; şirketin önceki yetkili temsilcisinin tanık sıfatıyla dinlenmesi, 2008 yılına ait defter ve belgelerin sanığa teslim edilip edilmediği, teslim edilmiş ise bu hususta teslim tesellüm tutanağı düzenlenip düzenlenmediğinin sorulması, sonucuna göre tüm deliller birlikte tartışılarak sanığın hukuki durumunun belirlenmesi gerekirken, eksik araştırma ve inceleme ile beraat hükmü kurulması,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz nedenleri bu itibarla yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun'un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nin 321. maddesi uyarınca hükmün BOZULMASINA, 15.03.2022 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.