Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/803 K.2018/3071
Özet: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçunun, 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesine göre “karar verilmesine yer olmadığına” hükmü verilirken, aynı zamanda İrtikap suçundan verilecek mahkumiyet kararı “ikna sureti ile irtikap” gerekçesiyle 250/2. maddeye göre kabul edilmiştir, bu mahkumiyet ise Yargıtay 5. Ceza Dairesi'nin görevine taşınmıştır.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, irtikap
HÜKÜM: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan: Karar verilmesine yer olmadığına
İrtikap suçundan: Mahkumiyet
28/03/2012 tarihli iddianame ile, ... Belediyesi Emlak Servisinde memur olarak çalışan sanığın, kendilerine miras kalan malların intikal işlemleri için gelen katılan ve mağdura, olmadığı halde taşınmazların vergi borcu olduğunu söyleyip ödenmesi hususunda ikna ettiği, ayrı ayrı tahsil ettiği paralar için yetkisi olmadığı halde makbuz kesmek sureti ile kendisine yarar sağladığından bahisle açılan kamu davasında; sahtecilik suçunun irtikap suçunun unsuru olduğu gerekçesi ile sahtecilik suçu yönünden “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmiş ise de; bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan karar türlerinden biri olmadığı, TCK'nın 250/2. maddesinde öngörülen "ikna sureti ile irtikap" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz konusu edilmesi ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği, irtikap
HÜKÜM: Kamu görevlisinin resmi belgede sahteciliği suçundan: Karar verilmesine yer olmadığına
İrtikap suçundan: Mahkumiyet
28/03/2012 tarihli iddianame ile, ... Belediyesi Emlak Servisinde memur olarak çalışan sanığın, kendilerine miras kalan malların intikal işlemleri için gelen katılan ve mağdura, olmadığı halde taşınmazların vergi borcu olduğunu söyleyip ödenmesi hususunda ikna ettiği, ayrı ayrı tahsil ettiği paralar için yetkisi olmadığı halde makbuz kesmek sureti ile kendisine yarar sağladığından bahisle açılan kamu davasında; sahtecilik suçunun irtikap suçunun unsuru olduğu gerekçesi ile sahtecilik suçu yönünden “karar verilmesine yer olmadığına” şeklinde karar verilmiş ise de; bu kararın 5271 sayılı CMK'nın 223. maddesinde sayılan karar türlerinden biri olmadığı, TCK'nın 250/2. maddesinde öngörülen "ikna sureti ile irtikap" suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin temyiz konusu edilmesi ve Yargıtay Kanunun 14. maddesine göre temyiz inceleme görevinin Yargıtay 5. Ceza Dairesine ait olduğu anlaşıldığından, Dairemizin GÖREVSİZLİĞİNE, dosyanın görevli daireye gönderilmesine, 04.04.2018 tarihinde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.