Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/4354 K.2017/3485
Özet: Uyuşmazlık, Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 2008 yılında açtığı dosyada sanığın 2003‑2006 yılları arasında sahte fatura düzenlemesi ve defter‑belge ibraz etmemesi suçlarından sorumluluğuna ilişkin dava sürecine dair hukuki eksiklikler ve hüküm uygulanmasında yapılan hatalardır. Mahkeme, sahte fatura düzenleme suçundan kurulan hükmün bozulması ve ilgili tazminat ile hapis cezasının yeniden değerlendirilmesi gerektiği kararıyla mahkumiyeti iptal etmiş ve yeni bir karar beklemesini beyan etmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2008 gün ve 2007/2355 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından açılan davada mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1-Muhteviyatı itibariyle sahte belge düzenlemek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
a) 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkındaki kamu davalarının "sahte fatura düzenlemek", "sahte fatura kullanmak" ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarından açıldığı, 07.01.2008 ve 29.01.2008 tarihli iddianamelerin anlatımında sanık hakkında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan suçtan yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın alt soyu dışında kalan kişiler üzerindeki yetkileri bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
a) 07.01.2008 ve 29.01.2008 tarihli iddianameler ile sanık hakkında "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son faturanın düzenlendiği tarih olduğu cihetle; her bir suç yönünden suç tarihleri tespit edilip zamanaşımı sürelerinin dolup dolmadığının değerlendirilmesi, suç tarihlerinde yürürlükte olan 213 sayılı VUK’nın 359/b-1. maddesi ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı VUK’nın 359/b-1. madde ve fıkrasında yapılan değişikliklerin denetime olanak sağlayacak biçimde hükmün gerekçe bölümünde tartışılıp lehe hükmün belirlenmesinden sonra ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin tek suç olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ: Vergi usul kanununa muhalefet
HÜKÜM: Mahkumiyet
Çatalca Cumhuriyet Başsavcılığının 07.01.2008 gün ve 2007/2355 soruşturma sayılı iddianamesi ile sanık hakkında “2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak” ve “defter ve belgeleri ibraz etmemek” suçlarından açılan davada mahallinde hüküm kurulması mümkün görülmüştür.
1-Muhteviyatı itibariyle sahte belge düzenlemek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
a) 5271 sayılı CMK'nın 225. maddesi uyarınca hükmün konusu, duruşmanın neticesine göre iddianamede gösterilen fiilden ibaret olup, sanık hakkındaki kamu davalarının "sahte fatura düzenlemek", "sahte fatura kullanmak" ve "defter ve belgeleri ibraz etmemek" suçlarından açıldığı, 07.01.2008 ve 29.01.2008 tarihli iddianamelerin anlatımında sanık hakkında "muhteviyatı itibariyle yanıltıcı belge düzenlemek" suçundan açılmış bir dava bulunmadığı gözetilmeden, iddianame dışına çıkılarak dava konusu yapılmayan suçtan yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin 1. fıkrasının (c) bendinde yer alan haklardan sanığın alt soyu dışında kalan kişiler üzerindeki yetkileri bakımından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi isabetsizliğinin Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
2- Sahte fatura düzenlemek suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
a) 07.01.2008 ve 29.01.2008 tarihli iddianameler ile sanık hakkında "2003, 2004, 2005 ve 2006 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemek" suçlarından açılan kamu davasında, her takvim yılındaki eylemlerin ayrı suçları oluşturduğu ve aynı yılda birden fazla fatura düzenlenmesi halinde zincirleme suç hükümlerinin uygulanması gerektiği, sahte fatura düzenleme suçunda suç tarihinin son faturanın düzenlendiği tarih olduğu cihetle; her bir suç yönünden suç tarihleri tespit edilip zamanaşımı sürelerinin dolup dolmadığının değerlendirilmesi, suç tarihlerinde yürürlükte olan 213 sayılı VUK’nın 359/b-1. maddesi ile 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesiyle 213 sayılı VUK’nın 359/b-1. madde ve fıkrasında yapılan değişikliklerin denetime olanak sağlayacak biçimde hükmün gerekçe bölümünde tartışılıp lehe hükmün belirlenmesinden sonra ayrı ayrı hüküm kurulması gerektiği gözetilmeden, her takvim yılında işlenen sahte fatura düzenlemek eylemlerinin tek suç olduğunun kabulü ile yazılı şekilde karar verilmesi,
b) Kabule göre; 5237 sayılı TCK’nın 53. maddesine ilişkin uygulamanın Anayasa Mahkemesinin 08.10.2015 gün 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı iptal kararı ile birlikte yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sair yönleri incelenmeyen hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, kazanılmış hakkın saklı tutulmasına, 08.05.2017 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.