Yargıtay11. Ceza DairesiCeza HukukuVergi Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2016/3557 K.2017/771
Özet: Uyuşmazlık, Mersin Vergi Dairesi Başkanlığının 17.05.2013 tarihli cevabi müzekkeresinde sahte fatura düzenleme suçundan katılan vekilin temyiz itirazlarıyla ilgiliydi; mahkeme, 2005 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura düzenlemenin unsurlarını inceleyerek, 2005 yılında suçun oluşmadığını kabul etti. Mahkeme, 2004 yılında sahte fatura düzenleme suçundan beraat kararının yasaya aykırı olduğunu belirterek, ilgili temyiz itirazlarını yerinde görüp kararı bozdu ve sanık hakkındaki kamu davasını düşürdü.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: Beraat
Mersin Vergi Dairesi Başkanlığının 17.05.2013 tarihli cevabi müzekkeresinden suça konu faturaların ele geçirilemediğinin anlaşılmış olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, KDV beyannamelerinin matrahlı olarak, en son 2005 yılının 6. ayında verilmesi, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememiş olması nedeniyle, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği tarihin 2005 yılının 6. ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Vergi Usul Kanununa Muhalefet
HÜKÜM: Beraat
Mersin Vergi Dairesi Başkanlığının 17.05.2013 tarihli cevabi müzekkeresinden suça konu faturaların ele geçirilemediğinin anlaşılmış olması karşısında, tebliğnamedeki bozma isteyen düşünceye iştirak edilmemiş, KDV beyannamelerinin matrahlı olarak, en son 2005 yılının 6. ayında verilmesi, sahte olarak düzenlendiği iddia olunan faturaların ele geçirilememiş olması nedeniyle, 2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek suçunun işlendiği tarihin 2005 yılının 6. ayı olduğu kabul edilerek yapılan incelemede;
1-Katılan vekilinin “2005 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarının incelenmesinde;
Bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda yüklenen suçun unsurları itibariyle oluşmadığı anlaşıldığından katılan vekilinin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle sonucu itibariyle doğru olan beraat hükmünün ONANMASINA,
2-Katılan vekilinin “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçundan kurulan beraat hükmüne yönelik temyiz itirazlarına gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “ 2004 takvim yılında sahte fatura düzenlemek” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK’nın 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının, suç tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, beraat kararı verilmesi,
Yasaya aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılama yapılmasını gerektirmeyen bu hususta 1412 sayılı CMUK'nın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak karar verilmesi mümkün olduğundan, sanık hakkındaki kamu davasının, gerçekleşen dava zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nın 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nın 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, 08.02.2017 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.