Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2015/9150 K.2016/7022
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın mühür bozma suçundan kurulan beraat kararı ve bu kararın temyizinde ortaya çıkan hukuki eksiklikler üzerineydi; (2) Mahkeme, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca 1412 sayılı CMUK’nun ilgili maddeleriyle hükmü bozulduğunu belirterek, mühür bozma suçundan kurulan beraat kararını iptal etti ve kamu davasının zamanaşımı nedeniyle düşürdüğünü kararlaştırdı.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
I-Katılan vekilinin sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 19.02.2015 gün ve 2012/533 Esas 2013/134 Karar sayılı ikinci beraat hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 09.05.2013 gün ve 2008/75 Esas 2013/290 Karar sayılı ilk beraat hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği, ancak 26.02.2013 gün ve 2008/75 E. 2013/290 K. sayılı ilamda elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2013 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan, katılan vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Mühür bozma suçundan kurulan 09.05.2013 gün ve 2008/75 E. 2013/290 K. sayılı beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “mühür bozma'' suçunun 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.09.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı
Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
ÖK.
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Beraat
I-Katılan vekilinin sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 19.02.2015 gün ve 2012/533 Esas 2013/134 Karar sayılı ikinci beraat hükmüne yönelen temyiz isteminin incelenmesinde;
Sanık hakkında mühür bozma suçundan kurulan 09.05.2013 gün ve 2008/75 Esas 2013/290 Karar sayılı ilk beraat hükmünün sanık müdafii ve katılan vekili tarafından yasal sürede temyiz edildiği, ancak 26.02.2013 gün ve 2008/75 E. 2013/290 K. sayılı ilamda elektrik enerjisi hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükmün Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 31.10.2013 tarihli yazısı ile 6352 sayılı Yasanın geçici 2/1-2. maddeleri uyarınca yeniden değerlendirilmesi için iadesi üzerine, iade kapsamında bulunmayan mühür bozma suçundan yeniden kurulan hüküm hukuki değerden yoksun olduğundan, katılan vekilinin bu hükme yönelik temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II- Mühür bozma suçundan kurulan 09.05.2013 gün ve 2008/75 E. 2013/290 K. sayılı beraat hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz itirazları ile sanık müdafiinin beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine ilişen temyiz itirazlarının incelenmesine gelince;
5237 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanunu'nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen “mühür bozma'' suçunun 5237 sayılı TCK'nun 203/1. maddesindeki cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, son kesici işlem olan sanığın sorgusunun yapıldığı 18.09.2008 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı
Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK’nun 223/8. maddeleri gereğince DÜŞÜRÜLMESİNE, 17.10.2016 gününde oybirliği ile karar verildi.
ÖK.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.