Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/5541 K.2014/7965
Özet: Mahkemeye mahkumiyetle mühr bozma suçundan 3000’li TL’lik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’na göre doğrudan hükmedilen adli para cezasının temyizinin hakkı bulunmadığını belirterek, sanığın temyiz istemini 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle kabul edip 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca önlemini “reddi” olarak söz konusu tutmuştur.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür Bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000’er TL adli para cezasına dair hükümlerin temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mühür Bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
6217 sayılı Kanunun 26. maddesi ile değişik 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun geçici 2. maddesi uyarınca, sanık hakkında mahkemece doğrudan hükmedilen 3000’er TL adli para cezasına dair hükümlerin temyizi olanaklı bulunmayıp kesin nitelikte olduğundan, sanığın temyiz isteminin 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nun 317. maddesi uyarınca istem gibi REDDİNE, 24.04.2014 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.