Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2014/1792 K.2014/2240
Özet: Mühür bozma suçuna ilişkin sanığın hapis cezasıyla mahkum edilmesi, ardından adli para cezasına çevrilmesiyle TCK 50/2’nin ihlali incelenerek temyiz yanlısı bulunmuş, fakat sanığın başkası tarafından çekilen temyiz isyırları reddedilmiş ve hüküm 11.02.2014 tarihli oybirliğiyle mahkemeden ONANMAKİLE kabul edilmiştir.
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Hapis cezasının tercih edilmesinden sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Mühür bozma
HÜKÜM: Mahkumiyet
Hapis cezasının tercih edilmesinden sonra adli para cezasına çevrilmesi suretiyle TCK'nun 50/2. maddesine aykırı davranılması aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığın suçunun sübutu kabul, oluşa ve soruşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin olunmuş, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş ve incelenen dosyaya göre verilen hükümde eleştiri dışında bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan sanığın yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA, 11.02.2014 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.