Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2013/3263 K.2013/6794
Özet: Ağır Ceza Mahkemesi, 1999‑1999 arası yapılan sorgu ve 2005’te yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’dan dolayı resmi belgede sahtecilik suçunu işlediği gerekçesiyle mahkumiyetini kabul ederek, 2021’de yargılamanın zamanaşımı nedeniyle kararın bozulmasına karar vermiştir.
MAHKEMESİ: Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, usulüne uygun sorgu işlemi yapıldıktan sonra verilen görevsizlik kararı üzerine görevli mahkeme huzurunda tekrarlanan sorgunun dava zamanaşımını kesmeyeceği gözetildiğinde kesici son işlem olan sanığın ilk sorgusunun yapıldığı 14.09.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2001/62 sırasında kayıtlı suça konu çeklerin delil olarak dosyada saklanmasına 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM: Mahkumiyet
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri hükmü karşısında; sanığa yüklenen "resmi belgede sahtecilik" suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu, suç tarihinden sonra 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren ve sanık lehine olan 5237 sayılı TCK'nun 204/1. maddesinde öngörülen cezalarının üst sınırları itibariyle tabi olduğu aynı Kanunun 66/1-e maddesinde öngörülen asli dava zamanaşımının, usulüne uygun sorgu işlemi yapıldıktan sonra verilen görevsizlik kararı üzerine görevli mahkeme huzurunda tekrarlanan sorgunun dava zamanaşımını kesmeyeceği gözetildiğinde kesici son işlem olan sanığın ilk sorgusunun yapıldığı 14.09.1999 tarihinden hüküm tarihine kadar gerçekleştiği gözetilmeden, yargılamaya devamla yazılı şekilde mahkumiyetine karar verilmesi,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden aynı Yasanın 322. maddesinde öngörülen yetkiye dayanılarak, gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle sanık hakkında açılan kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 5237 sayılı TCK'nun 66/1-e ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca DÜŞÜRÜLMESİNE, adli emanetin 2001/62 sırasında kayıtlı suça konu çeklerin delil olarak dosyada saklanmasına 29.04.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.