Yargıtay11. Ceza DairesiCeza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/9139 K.2012/13060
Özet: (1) Uyuşmazlık, sanığın 2003 ve 2004 takvim yıllarında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin temyiz itirazlarıdır. (2) Mahkeme, 2004 tarihli kararı 21 ay hapis cezasıyla onaylarken, 2003 tarihli kararı zamanaşımı nedeniyle iptal ederek sanığın kamu davasının düşürülmesini karar etmiştir.
**MAHKEMESİ:**Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
**HÜKÜM:** 1-2003 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay H.C. 2-2004 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay H.C.
Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin 21.01.2004 ve 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1)Müdafiinin sanığın 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine, ilişkin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanıp lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebep içermeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Müdafiinin sanığın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin karara karşı temyiz itirazlarına gelince:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
SUÇ : Sahte fatura kullanmak
**HÜKÜM:** 1-2003 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay H.C. 2-2004 yılı için; 213 sayılı Yasanın 359/b-1 ve 765 sayılı TCK.nun 80. maddesince 21 ay H.C.
Karar başlığında yanlış gösterilen suç tarihlerinin 21.01.2004 ve 21.01.2005 olarak mahallinde düzeltilmesi mümkün görülmüştür.
1)Müdafiinin sanığın 2004 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine, ilişkin karara karşı temyiz itirazlarının incelenmesinde:
Toplanan deliller karar yerinde incelenip, sanığa yüklenen "sahte fatura kullanmak" suçunun sübutu kabul, soruşturma ve kovuşturma sonuçlarına uygun şekilde vasfı tayin, cezayı artırıcı sebebin nitelik ve derecesi, azaltıcı sebebin ise bulunmadığı takdir kılınmış, savunması inandırıcı gerekçelerle reddedilmiş, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5349 sayılı Kanunla değişik 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. maddeleri uyarınca mahkemece 765 ve 5237 sayılı Yasa hükümleri olaya uygulanıp lehe hüküm belirlenerek sonucuna göre karar verilmiş, 5271 sayılı CMK'nun 231. maddesinin uygulanmama gerekçesi gösterilmiş ve incelenen dosyaya göre hükümde bir isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık müdafiinin bir sebep içermeyen temyiz itirazlarının reddiyle hükmün istem gibi ONANMASINA,
2) Müdafiinin sanığın 2003 takvim yılında sahte fatura kullanmak suçundan mahkumiyetine ilişkin karara karşı temyiz itirazlarına gelince:
5237 sayılı Türk Ceza Kanununun 7 ve 5252 sayılı Türk Ceza Kanununun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkında Kanunun 9. madde hükümleri karşısında; sanığa yüklenen “sahte fatura kullanmak” suçunun yasada gerektirdiği cezasının türü ve üst sınırı itibariyle tabi olduğu; suç tarihinde yürürlükte bulunan ve sanık lehine olan 765 sayılı TCK'nun 102/4 ve 104/2. maddelerinde öngörülen dava zamanaşımının suçun işlendiği 21.01.2004 tarihinden temyiz inceleme tarihine kadar gerçekleştiği anlaşılmış, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, aynı Yasanın 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak sanık hakkındaki kamu davasının gerçekleşen zamanaşımı nedeniyle 765 sayılı TCK'nun 102/4, 104/2 ve 5271 sayılı CMK'nun 223/8. maddeleri uyarınca istem gibi DÜŞÜRÜLMESİNE, 02.07.2012 gününde oybirliği ile karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.