Yargıtay 11. Ceza Dairesi Ceza Hukuku
Yargıtay 11. Ceza Dairesi E.2012/8348 K.2013/13263
MAHKEMESİ: Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca kısa süreli hapisten çevrilme 3.000.00-TL adli para cezası ile cezalandırılmaları.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde hapis cezasının her bir günü için sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık bürüt tutarının yarısının esas alınacağının belirtildiği, anılan maddede 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edildiğine göre değişiklikten sonra maddede belirtilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesinde belirlenen miktarlar esas alınarak paraya çevrileceği dikkate alındığında, hükmün gerekçesinde; 01.06.2005 gün yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha sonradan yürürlüğe giren anılan değişiklik hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki yasal değişiklikten önceki hürriyeti bağlayıcı ceza esas alınıp adli paraya çevirme işleminin yine maddedeki hükme göre yapılması yerine yasal değişiklikten sonra uygulanma imkanı bulunan 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Dairemiz kararları ile Ceza Genel Kurulu'nun 17.12.1990 gün ve 312-340 sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla sorumlu bulunması halinde suç ile suçlu arasındaki illiyet bağı ile temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da tespit edilip suçun ayrıntısını bilen temsilci belirlenerek cezai sorumluluğunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
SUÇ: Vergi Usul Kanununa muhalefet
HÜKÜM: Sanıkların 213 sayılı Yasanın 359/a-2, 5237 sayılı TCK'nun 62, 5237 sayılı TCK'nun 50/1-a, 52/2. maddeleri uyarınca kısa süreli hapisten çevrilme 3.000.00-TL adli para cezası ile cezalandırılmaları.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma neticelerine uygun şekilde oluşan inanç ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre katılan vekili ve sanık ... müdafiinin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine; ancak:
1- 213 sayılı VUK’nun suç tarihinde yürürlükte bulunan 359/a-2. maddesinde yüklenen suçun cezası 6 aydan 3 yıla kadar hapis olarak öngörüldüğü ve hükmolunan hapis cezasının para cezasına çevrilmesinde hapis cezasının her bir günü için sanayi kesiminde çalışan 16 yaşından büyük işçiler için yürürlükte bulunan asgari ücretin bir aylık bürüt tutarının yarısının esas alınacağının belirtildiği, anılan maddede 08.02.2008 tarihinde yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 276. maddesi ile yapılan değişiklikle 1 yıldan 3 yıla kadar hapis cezası ve hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesinde asgari ücret esasından vazgeçildiği, sanık hakkında asgari hadden ceza tayin edildiğine göre değişiklikten sonra maddede belirtilen hürriyeti bağlayıcı cezanın 5237 sayılı TCK’nun 52/2. maddesinde belirlenen miktarlar esas alınarak paraya çevrileceği dikkate alındığında, hükmün gerekçesinde; 01.06.2005 gün yürürlüğe giren 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca suç tarihinde yürürlükte bulunan ve daha sonradan yürürlüğe giren anılan değişiklik hükümleri olaya uygulanarak bulunacak sonuç cezaların karşılaştırılması suretiyle lehe olan hükmün belirlenmesi gerekirken, 213 sayılı Yasanın 359/a-2. maddesindeki yasal değişiklikten önceki hürriyeti bağlayıcı ceza esas alınıp adli paraya çevirme işleminin yine maddedeki hükme göre yapılması yerine yasal değişiklikten sonra uygulanma imkanı bulunan 5237 sayılı TCK hükümleri uygulanmak suretiyle yazılı şekilde hükümler kurulması,
2-Dairemiz kararları ile Ceza Genel Kurulu'nun 17.12.1990 gün ve 312-340 sayılı kararında açıklandığı üzere birden fazla sorumlu bulunması halinde suç ile suçlu arasındaki illiyet bağı ile temsil yetkisinin bölüşümündeki ağırlık ve sınırlar da tespit edilip suçun ayrıntısını bilen temsilci belirlenerek cezai sorumluluğunun tayin ve takdiri gerektiğinin gözetilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan vekili ve sanık ... müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükümlerin bu sebeplerden dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK'nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.09.2013 gününde oybirliğiyle karar verildi.
Bu karar metni kamuya açık kaynaklardan derlenmiştir; taraf kimlik bilgileri anonimleştirilir. Yalnızca bilgilendirme amaçlıdır, hukuki tavsiye yerine geçmez. Kişisel verilerinizin yer aldığını düşünüyorsanız kaldırma talebinde bulunabilirsiniz.